Xəbər lenti

  • 2017-01-18
  • 15:51 Azərbaycanda nüvə xammalı ehtiyatları axtarılacaq
    15:35 Lavrova bəyanatla cavab verildi
    15:27 Nazir: "Avropanın ən böyük problemi Avropanın özüdür"
    14:57 Qubad İbadoğludan Lavrov açıqlaması: "Moskva buna göz yummayacaq"
    14:55 Azərbaycan və İslam İnkişaf Bankı arasında qrant sazişi imzalanıb
    14:23 CİA 11 milyondan çox gizli sənədi ictimaiyyətin istifadəsinə verib
    14:18 Kılıçdaroğlu və Baxçalı bir araya gəliblər
    14:06 Sabah havanın kəskin dəyişəcəyi gözlənilir
    13:51 İtaliyada zəlzələ baş verib
    13:45 Corc Buş xəstəxanaya yerləşdirilib
    13:30 "ASAN" xidmətin iş qrafiki dəyişdi
    13:20 BSU-nun yeni rektoru Kamal Abdulladan danışdı
    13:15 Çin ABŞ-a Tayvanla bağlı etiraz edib
    12:58 Böyük Britaniya turistlərini Qambiyadan təxliyyə edir
    12:37 Təhsil Nazirliyi “Qafqaz” Universitetinin bağlanmasına reaksiya verib
    12:25 Davosda Azərbaycan və İsveçrə prezidentləri arasında görüş olub
    12:10 Qafqaz Universiteti bəyanat yayıb
    12:00 Ermənilər təlimə başladılar
    11:38 Uşaqların peyvənd edilməsi haqqında məlumat elektronlaşacaq
    11:25 Le Peni Krıma dəvət etdilər
    11:07 Dövlət departamenti Bakının tələbi ilə həbs edilən bloqqerdən danışıb
    10:55 Qafqaz Universiteti ləğv olunur
    10:46 Amerikalı siyasətçi Rusiyanı Yaxın Şərqdə əsas oyunçu adlandırıb
    10:28 Dollar bu gün neçəyədir?
    10:25 Elmar Məmmədyarov Malayziyaya səfər edib
    10:09 Tramp inauqurasiyanı boykot edənlərə səsləndi: Biletləri qaytarın!
    09:24 Prokurorluğa hücum - 4 nəfər ölüb
    09:12 Van bölgəsində iki terrorçu öldürülüb
    08:58 Ağ Ev: Obama Putini işgüzar adam hesab edir
    00:09 "Vicdanı olan hər kəs konstitusiya dəyişikliklərinə etiraz etməlidir"
    17
    10:24:18
    Oktyabr
    529 nəfər oxuyub

    Qadınlar susaraq “döyər”...

    Jurnalistikaya yenicə gəlmişdim, demək olar ki, uşaq idim. Həyat təcrübəm də az idi, həyata dair müşahidələrim də... Planlaşdırmada mövzuları müzakirə edəndə redaktorumuz üzünü mənə tutub dedi:

    – Elə həmişə məişət zorakılığında kişilərin adı hallanır. Heç qadınlardan danışan yoxdur.

    Hamımız təəccüblə bir ağızdan soruşduq:

    – Qadınlar nə edir ki, kişiləri döyürlər?

    – Döymürlər, amma döysələr, ondan yaxşıdır. Susurlar...

    Sonra izah elədi ki, ailədə bir problem olur, onun səbəbini bilmək, danışaraq həll etmək istəyirsən, amma alınmır. Qadından soruşursan, bax, niyə incimisən, niyə əsəbiləşmisən, dərdin nədir, problemin nədir, susur, dinmir. Həmin vaxt adamın ürəyi partlayır, hər yola baş vurursan, qadının ağzından bir kəlmə söz qopara bilmirsən. Bu da mənəvi zorakılıqdır. O vaxt hətta qatil də olmaq olar...

    O söhbətdən beş il keçib, beş ildə mən qadınları çox müşahidə etmişəm. Onları tanımaq istəmişəm. Yaranan problemlərin, qadınlarımızın gülməməsinin səbəbini öyrənməyə çalışmışam. Yolda, avtobusda, metroda, toyda, işdə onları izləyirəm, gizlincə gözlərinin içinə, əllərinə baxıram, söhbətlərinə qulaq asıram.

    Metroda kiminsə əlinə toxunmağıyla, ayağını tapdalamağıyla qırğın çıxarmaq potensialı və meyli olan xanımlar dərdlərini izah etməyə qadir deyillər. Ürəklərini necə açacaqlarını, kimə açacaqlarını bilmirlərmi? Çəkinirlərmi, qorxurlarmı, bilmirəm. Məncə, azad deyillər. Azad olmaq saçını saraltmaq, qısa ətək geyinmək, sosial şəbəkələrdə şəkil paylaşmaq demək deyil. Onlar özgürlüyü dərk edə bilməyiblər. Onlara ağırlıq edən söz yükünün, məişət ağırlığının fövqündə dayana bilmirlər. O yükün altında əzilməyi seçirlər. Adi insanlıq halını bölüşməyə belə cəsarət etmirlər. Deyirlər, birdən haqqımda pis adam fikri yaranar, ya birdən elə bilərlər, mən əxlaqsız qadınam, yaxud yaxşı həyat yoldaşı, yaxşı ana deyiləm.

    Həmcinslərinə ürəyini açmağa cəsarət etməyən xanımlar kişilərə, ümumiyyətlə, söz deməyə risk etmirlər. Başqa kişilərə nə deyib-deməyəcəyinizi özünüz bilərsiniz, amma o kişi sizin həyat yoldaşınızdırsa, onunla eyni həyatı, eyni evi, eyni yatağı bölüşürsünüzsə və ona ürəyinizi aça bilmirsinizsə, utanıb çəkinirsinizsə, deməli, aranızda böyük bir uçurum var və bütün problemləriniz də burdan başlayır.

    Tutaq ki, bir psixoloqun yanına getdiniz, (halbuki buna da utanırsınız) və dediniz ki, ərimlə anlaşa bilmirəm. O psixoloq cinsi həyatınızın qaydasında olub-olmadığını soruşdu. Hə... Siz heç bu barədə düşünmüsünüzmü? Ərinizə cinsi istəklərinizdən danışmısınızmı? Yox, ancaq və ancaq ona tabe olmusunuz: “Birdən ona bu barədə nəsə desəm, mənim haqqımda başqa fikrə düşər”...

    Elə məişət işlərini götürək: gündəlik işlər sizə ağırlıq edir, ərinizin köməyinə ehtiyacınız var, amma demirsiniz. Körpənizi səhərə kimi beşikdə yelləməkdən yorulmusunuz, etiraf etmək istəmirsiniz (Birdən mənə pis ana deyərlər!). Hansısa əşyanın ora yox, bura qoyulmasını arzulayırsınız, demirsiniz. İstəyirsiniz sizə hörmət etsinlər, dəyər versinlər, amma bu arzunuzu da ürəyinizdə boğursunuz.

    Susursunuz, qadınlar, susursunuz...

    Bizdə, adətən, “Susma!” çağırışlı yazılar qadınları öz həyat yoldaşlarına üsyan etməyə, Şərq ailə qanunlarının zülmünə boyun əyməməyə səsləyir. Lakin mən yazıda başqa susmadan danışıram.

    Danışın, xanımlar, danışın! Dərdinizi deyin, ürəyinizi açın, fikirlərinizi paylaşın. Bəlkə səmimi olsanız, anlaşmaq, birlikdə ailəni, münasibətləri qorumaq daha asan olacaq?

    ...Və onda başa düşəcəksiniz ki, bu dünyanın dərdini-qəmini ürəyinə salıb həm yanındakını, qarşındakını məhv eləmək, ömrünü-gününü çürütmək, həm də özünü vərəmlətmək yox, danışıb-isnişib bir yana çıxmaq olar. Yəni işıqlı günlərə.

    Yolunuz açıq olsun! İşıqlı günlərə gedən yolunuz...

    Yazarın arxivi