Xəbər lenti

  • 2017-01-18
  • 15:51 Azərbaycanda nüvə xammalı ehtiyatları axtarılacaq
    15:35 Lavrova bəyanatla cavab verildi
    15:27 Nazir: "Avropanın ən böyük problemi Avropanın özüdür"
    14:57 Qubad İbadoğludan Lavrov açıqlaması: "Moskva buna göz yummayacaq"
    14:55 Azərbaycan və İslam İnkişaf Bankı arasında qrant sazişi imzalanıb
    14:23 CİA 11 milyondan çox gizli sənədi ictimaiyyətin istifadəsinə verib
    14:18 Kılıçdaroğlu və Baxçalı bir araya gəliblər
    14:06 Sabah havanın kəskin dəyişəcəyi gözlənilir
    13:51 İtaliyada zəlzələ baş verib
    13:45 Corc Buş xəstəxanaya yerləşdirilib
    13:30 "ASAN" xidmətin iş qrafiki dəyişdi
    13:20 BSU-nun yeni rektoru Kamal Abdulladan danışdı
    13:15 Çin ABŞ-a Tayvanla bağlı etiraz edib
    12:58 Böyük Britaniya turistlərini Qambiyadan təxliyyə edir
    12:37 Təhsil Nazirliyi “Qafqaz” Universitetinin bağlanmasına reaksiya verib
    12:25 Davosda Azərbaycan və İsveçrə prezidentləri arasında görüş olub
    12:10 Qafqaz Universiteti bəyanat yayıb
    12:00 Ermənilər təlimə başladılar
    11:38 Uşaqların peyvənd edilməsi haqqında məlumat elektronlaşacaq
    11:25 Le Peni Krıma dəvət etdilər
    11:07 Dövlət departamenti Bakının tələbi ilə həbs edilən bloqqerdən danışıb
    10:55 Qafqaz Universiteti ləğv olunur
    10:46 Amerikalı siyasətçi Rusiyanı Yaxın Şərqdə əsas oyunçu adlandırıb
    10:28 Dollar bu gün neçəyədir?
    10:25 Elmar Məmmədyarov Malayziyaya səfər edib
    10:09 Tramp inauqurasiyanı boykot edənlərə səsləndi: Biletləri qaytarın!
    09:24 Prokurorluğa hücum - 4 nəfər ölüb
    09:12 Van bölgəsində iki terrorçu öldürülüb
    08:58 Ağ Ev: Obama Putini işgüzar adam hesab edir
    00:09 "Vicdanı olan hər kəs konstitusiya dəyişikliklərinə etiraz etməlidir"
    05
    10:24:18
    Noyabr
    1256 nəfər oxuyub

    Hardandı sizdə bu əziyyət vermək sevdası?

     

    – Dayı, kəkotu neçəyədi?

    – Stəkanı bir manat.

    – Bir manatlıq verin…

    – Ay qızım, qoy iki manatlıq edim, kasıb adamam, axşam düşüb, soyuqdu…

    Heç nə deyə bilmədim. Deyə bilmədim ki, elə mən də sizdənəm, deyə bilmədim ki, bir manatlıq kəkotu bəsimdi. Onsuz da bu dialoqun və bazarlığın özü elə atüstü baş tutdu ki…  

    Ordan uzaqlaşdım, əlimdə iki manatlıq kəkotu, beynimdə bu sözlər  – “kasıb adamam”, “soyuqdu”.

    Bəs kasıb və yaşlı kişinin bu soyuqda metro ağzında nə işi vardı? Onun və onunla həmyaş olan qadın və kişilərin…

    Onlar bu yaxın vaxtadək “Koroğlu” metrostansiyasının içində satırdılar mallarını. Kimi qış üçün isti corab, kalqotka, papaq, alt paltarı, kimi təmizlik ləvazimatları, ağcaqanad dərmanı, kimi də beləcə kəkotu, itburnu, meyvə-zad. Mən də hər dəfə yolum ordan düşəndə xeyrimi bu yaşlılara vermək istəyirdim. Üç dəfə ehtiyacımız olanı alırdımsa, bir dəfə olmayanı alırdım. Özü də çalışırdım ki, hər şeyi bir adamdan almayım. Bu da bir təskinlikdir  yəqin ki… Onların evlərinə çörək aparmaq yolunun bu yeraltı dünyadan keçməsində mənim heç bir rolum və günahım yoxdu, amma insanıq da, vicdan əzabı çəkirik. Çəkməli olan adamların da yerinə.

    Yəqin ki, heç kim, elə mən də ən böyük ictimai nəqliyyat vasitəsi olan metronun giriş-çıxışında bu cür bazar açılmasını, basabas yaranmasını, səs-küy qopmasını arzulamırıq. Amma iki-üç il əvvəl metroda ticarət qadağan ediləndə təəssüf eləmişdim. Axı adamlar burdan evlərinə çörək aparırdılar. O vaxt bu qadağaya haqq verərdim ki, onlara bu işi başqa yerdə görməyə şərait yaradılır, onların evlərinə çörək aparmaq üçün başqa yolları olur. Bu şərait yoxdursa, yaratmırsınızsa, nədir bu adamların həyatını daha da çətinləşdirmək sevdası?

    İndi yenə də evinə 3-5 manat pul aparmaq şansı yaranan insanları elə vəziyyətə salırlar ki, qoy, onlar daha çox əziyyət çəksin. Qoy, çörəkləri daşdan çıxsın. Qış gəlir, yaxşı fürsətdi, onları, məhz, çöldə üşüyüb, əllərini-əllərinə sürtərək bir ayaqlarını götürüb, o birini qoyaraq satsınlar bir stəkan kəkotularını, bir kilo almalarını, bir cüt corablarını. Qoy, qazandıqlarını da iynəyə-dərmana versinlər. Qarınları, əyinləri sevinməsin. Əslində, onlara nəyin hesabına bu xırda ticarətlə məşğul olmağa icazə verildiyini də yaxşı bilirik. Allah eşqinə etmirsiniz, xeyriniz olmasa, bu balaca yerdə kəkotu satmaq da o qocalar üçün bir xülya olardı. Hə, adamlar öz vətənlərində bir parça torpağın üstündə dayanmaq üçün də pul ödəyirlər.

    Ancaq “kasıb” deyib bəyənmədiyiniz Gürcüstanda, az qala, əhalinin yarısı bu cür küçə ticarəti ilə məşğul olur. Məsələn, Tiflisdə şəhərin lap mərkəzində kimisi balaca bir piştaxta düzəldib, kimisi kofe, dondurma, pop-korn aparatı qoyub, kimisi yerə xalça sərib olandan-qalandan satır. Bu ticarət elə metronun içinə qədər də gedib çıxır, ən əzəmətli hotellərinin qarşısına da. Amma onlara “gözün üstündə qaşın var” deyən olmur, bunun üçün onlardan haqq da tələb olunmur. Qazandıqları ancaq öz ciblərinə gedir. Çünki ölkənin vəziyyətini bilirlər və imkan verirlər ki, qoy, bu kasıb xalq başını dolandırsın, kim necə bacarırsa elə...

    Bizim də ölkəmizdə vəziyyət bəllidir: neftin qiyməti düşür, büdcə boşalır, manatın da aqibəti ortadadır. Hər dəfə mağazaya girəndə eyni pula daha az bazarlıq edə bilirik. Bir-birimizin üzünə baxa-baxa qalırıq ki, axı nə aldıq, pul niyə qurtardı? Bəs indi nə edəcəyik? Bu gün bu sual ölkə əhalisinin 90%-i düşündürür.

    Yaxşı, bəs belə bir vəziyyətdə adamlara imkan yaratmaqdan ki, qoy, birtəhər başlarının çarəsinə baxsınlar, niyə hər vəchlə yolumuzu bağlayırsınız? Yoxsa arzulayırsınız ki, hamı bir qarın çörəkdən ötrü bir-birinin evini yağmalasın, bir-birinə bıçaq çəksin? O kəkotu satan kişi eləməsə də, sabah-birigün onun oğlu edəcək bunu.

    Ona görə də adamları “neynim, necə eləyim?” sualı ilə qarşı-qarşı qoymayın, cənablar. Axı bizim xalqın ən gözəl və ən yayğın arzularından biridi bu: “Səni görüm, neynim, necə eləyim” deməyəsən… 

    Yazarın arxivi