Xəbər lenti

  • 2017-01-21
  • 23:58 Runi rekorda imza atdı
    23:47 İraqlı nazir İŞİD-ə 1 ay vaxt verdi
    23:20 Lavrova sual verdi, işdən çıxartdılar - LİDER TV-də
    23:07 Binali Yıldırım referendum mitinqlərinin vaxtını açıqladı
    22:58 Məşhur bloqqer İlham Əliyevdən üzr istəyib
    22:38 Pan Gi Munun qardaşı həbs edilə bilər
    22:17 Əfqanıstanda polis məntəqəsinə hücum edildi
    21:55 Tramp “Obamacare” haqqında fərman imzalayıb
    21:47 İran, Türkiyə və Rusiya arasında Astanada ilkin görüşlər keçirilib
    21:31 İstanbul hadisələrində şübhəli bilinən şəxsin adı açıqlandı
    21:07 Azərbaycanlı biznes leydi Trampın inauqurasiyasında iştirak edib
    20:54 Robot texnikası bazarının həcmi iki dəfədən çox artacaq
    20:42 ABŞ Astana qərarını açıqladı
    20:29 Tramp gəldi, etiraz aksiyaları başladı
    20:11 Türkiyədə polisə silahlı hücum - Bomba təhlükəsi
    19:57 ABŞ-da qasırğa nəticəsində 4 nəfər ölüb
    19:39 Tehrandakı ticarət mərkəzində ölənlərin sayı 25-ə çatıb
    19:18 Həkimlər daha bir sirrin üstünü açdı
    18:53 Trampın Ağ evdə ilk dəyişikliyi bu oldu
    18:41 Ramil Usubov göstəriş verdi
    18:30 Avropa Birliyinin komissarı Azərbaycana səfər edəcək
    18:08 Azərbaycanla Küveyt arasında ilk dəfə çarter reysi açıldı
    17:51 Rusiya neft hasilatını sürətlə azaldır
    17:40 “Lisenziyalar və icazələr” portalı haqqında Əsasnamə" təsdiq edildi
    17:30 12 universitetin rektoru dəyişdirildi - TÜRKİYƏDƏ
    17:11 "Fırat Qalxanı"nın 151-cü günü: 46 terrorist öldürüldü
    16:56 Qaçqın düşərgəsində partlayış baş verib
    16:42 Myanmada 40 taylandlı turist girov götürülüb
    16:33 Qambiada prezident istefa verdi
    16:09 Putinlə Trampın görüşü keçiriləcək
    15:59 Xızıda top mərmisi tapıldı
    15:40 İlham Əliyev qaçqınların statusu haqqında sərəncam imzaladı
    15:27 “Bank of Baku”ya yeni müvəqqəti sədr təyin edilib
    15:12 Sinoptiklər xəbərdarlıq edir: Yollar buz bağlayacaq
    14:54 Azərbaycandan Donald Trampa xüsusi hədiyyə göndərildi
    14:43 Vyanada terror həyəcanı
    14:29 Moldova Ermənistan-Azərbaycan Sülh Platformasına qoşulub
    14:06 Səudiyyə Ərəbistanında partlayış baş verib
    13:55 İstanbulda polisə atəş açılıb
    13:48 Minimum əmək haqqı 10.5 faiz artırılıb
    13:32 Əmək pensiyalarının sığorta hissəsi artırılıb
    13:18 Peskov: "Putin Trampla görüşməyə hazırdır"
    13:02 Siqaretlər bahalaşıb
    12:50 Sabah qar yağacaq
    12:37 Bakıdan Ağ Evə xüsusi hədiyyə getdi
    12:18 Danimarka XİN erməniləri pərişan etdi
    12:03 Pakistanda şiə qırğını: 18 ölü, 51 yaralı
    11:47 Türkiyənin tanınmış aktyoru vəfat edib
    11:39 Musa Yaqub: Mən öz siyasətimi şeirimlə həyata keçirirəm
    11:30 Əsəd istefa şərtini açıqladı
    27
    12:04:35
    Avqust
    950 nəfər oxuyub

    Murad Köhnəqala təqdim edir: AYGÜNÜN ÜSYANI

    Adətən, həyatda ciddi fikir vermədiyimiz xırda epizodlar bir insan ömrünün bütün situasiyalarını özündə əks etdirə bilir. Belə ki, gözlərimiz qarşısında baş verən müxtəlif hadisələr teatr səhnələrinə çox bənzəyir. Bu layihədə məqsədimiz, gündəlik həyatda şahidi olduğumuz səhnələri yazıya köçürmək,  yaşantılarımızı bədii calaq vasitəsi ilə göz önünə gətirməkdir.

     

     

    İştirak edirlər:

    Qardaş (Elçin)

    Bacı (Aygün)

    Ana

    (Otaq görüntüsü. Elçin televizora baxır. Ana qab-qacaqla məşğuldur, yuyub-silir və s.)

    Elçin pultla tv kanallarını çevirir, narazı halda deyinir:

    -Maraqlı bir şey vermirlər ki, axşam-axşam oturub baxasan.

    (birdən təəccüblə) Aaa, saat səkkizə qalıb, bu qız harda qaldı belə? Ana, kimin ad günüdü, deyirdi?

    Ana:

    -A bala, narahat olma, bayaq da zəng eləmişdi, qrup yoldaşının ad günündədi, bir azdan gələr, yəqin.

    Elçin: (narahat halda)

    -Ad günü? Bu nə vaxtın ad günüdü? Gecə ad günü olar?

    Ana: (oğluna çay süzərək)

    -Dərsdən gec çıxırlar axı, həm də qış vaxtıdır da, a bala, hava tez qaralır.

    Elçin: (telefonunu əlləşdirir)

    -Zəng eləyim, tez gəlsin. Bəsdi, veyilləndi! Camaat nə biləcək bu, haradan gəlir? Gərək hamıya bir-bir hesabat verim ki, (ağzını əyə-əyə) “bilirsiz, bacım gündüz vaxt tapmayıb, ad gününə gecə gedib”.

    Ana: (mülayim səslə)

    -Yaxşı, oğul, zəng elə, bacındı, acı danışma.

    (Elçin zəng edir. Bacısı telefonu götürmür. Bir də yığır. Yenə telefona cavab verən olmur.)

    Elçin: (əsəbi halda)

    -Bax, bunu öz kefinə buraxmısan, indi heç telefona da cavab vermir! Gör, necə özbaşına olub ee! Fikirləşmir ki, atam zəng eləyər, qardaşım axtarar! (üzünü anasına tutaraq) Kimin ad gününə gedib, demədi? Qızın ya oğlanın?

    Ana:

    -Bilmirəm, oğul! Eləcə dedi, qrup yoldaşımın ad günüdü. Tək getməyib ki, tələbədi dəə, bir yerdə gediblər. Narahat olma, tapşırmışam, yekunlaşdıran kimi tezcə evə qayıdacaq.

    Elçin: (əsəbi halda əlini stola döyəcləyərək)

    -Günahın hamısı səndədi, hamısı!

    Ana:

    -Məndə niyə?

    Elçin:

    -Sən maraqlanmalısan qızın kimin ad günündədi, haradadı! Bəlkə heç ad gününə-zada getməyib, başqa yerə gedib?

    Ana:

    - A bala...

     Elçin: (ananın sözünü ağzında qoyur)

    -Bura bax, onunku ad günü-zad deyil! İnşallah, evə gələr, mən bilirəm onunla necə danışacam!

    Ana:

    -Oğul, sən də ağ eləmə! Yazıq qız bütün günü qaxılıb evdə oturur, ayda-ildə bir dəfə ad gününə də getməyib, hara gedəcək?  Uşaqdı, öz tay-tuşu ilə əylənir, bir az eyni-gözü açılır. Vallah, sovet dövründə mən evə gecəyarı da qayıdırdım, atam mənə bir söz demirdi, dərslərimizi də yaxşı oxuyurduq. Noolub ee, sənə? Bilmirəm, indikilər niyə belə darqursaq olub?

     

     

    Elçin: (səsini bir az da ucaldır)

    -İndi sənin ateist hökumətinin dövrü deyil! Sizinkilər allah-peyğəmbər tanımazdı! O vaxtdan çox şey dəyişib, çox şükür, haqqın yoluna gəlmişik. Namusuna, qeyrətinə söz deyilməsini istəməyən qız hicab taxır, çadra geyinir, özünü zinadan qoruyur. Amma sənin qızın az qalır, gecə də evə gəlməsin! Yaxşı, biz buna hicab geyindirmədik, məktəbdən çıxartdırmadıq, qudurdu artıq?

    Ana:

    Bala, bircə bacın var, xətrinə dəymə! Bilirsən ki, mənim qızım abır-həyasına görə yüzünün içindən seçilir.

    Elçin:

    Sən nə danışırsan, ay arvad? Sabah məhlədə bilsələr ki, mənim bacım evə gecə saat doqquzda taksi ilə gəlib, gərək mən başıma bir yaylıq bağlayam!

    (Bu zaman Elçinin telefonuna zəng gəlir)

    Elçin:

    -Budu, özü zəng elədi. Alo, ay qız, sən hardasan? Nəə? Eşitmirəm, möhkəm danış! Azz, hardasan sən? O nə səs-küydü? Kimin? O kimdi elə? (bir az susub bacısını dinlədikdən sonra əsəbi halda) Eşidirsəən? Eşit məni! Bu dəqiqə evə gəlirsən! Tez, cəld! Sənə dedim, evə gəlirsən, vəssalam!

    (Bacısı telefonda qardaşından xahiş edir ki, tələbə yoldaşları ilə bir yerdə çıxmasına icazə versin. Ana nigarançılıqla telefon danışığını izləyir. Elçin əli ilə anasını yanına çağırıb telefonu ona verir.)

    Elçin:

    -Özün de! De ki, bu dəqiqə çıxıb, evə gəlsin! Yoxsa arxasınca düz o ad gününə gedəcəm!

    Ana: (telefona)

    -Qızım, qardaşın deyir, indicə evə gəlməsə, dalınca gedəcəm...
    Mama qurban, ta neyləyək? Dur gəl, evə. Uşaqlara da deginən, evdə işim çıxdı, heç nə olmaz.

    (Qızı telefonda ona nəsə deyir, ana başı ilə təsdiqləyir, üzündə gərgin ifadə var. Elçin ananın başının üstünü kəsdirib.)

    Ana:

    -Ay qız, mən neyləyim, dəlidi də! Sən allah, əsəbiləşdirmə, bunu! Gəl deyir, sən də özünü tərsliyə vurma, çıx gəl! Bilmirəm, hansınızın dərdini  çəkəm!

    Elçin: (gərgin halda)

    -Gəlir, gəlmir?

    Ana:

    -Gəlir, a bala, gəlir, sən də bir aman ver! (yenə telefona)

    -Yaxşı qızım, gözləyirik.

    (Ana telefonu stolun üstünə qoyub üzünü oğluna tutur)

    -Ta, sən də dəlilik eləmə, indi gəlir.

    Elçin(hirslə):

    -Saat doqquza qalıb e! Bu, nə neyniyir orda? Tans vurur?

    Aradan bir xeyli keçdikdən sonra qapının zəngi çalınır. Elçin durub qapını açır. Aygün içəri girir. Palto, papaq... qış geyimində. Elçin tərs-tərs qızı süzür.)

    Aygün: (qaşqabaqlı)

    -Axşamınız xeyir.

    Ana: (yumşaq səslə)

    -Axşamın xeyir, bala! Necə keçdi tədbiriniz?

    Aygün: (əsəbi halda paltosunu, papağını soyunub asılqandan asır.)

    -Nə bilim, necə keçdi?!

     

     

     

    Elçin: (əsəbi halda)

    -Bilməzsən dəə, orda deyildin axı!

    Ana:

    -Necə yəni, nə bilim, ay qız, nooldu yenə?

    Aygün: (pərt və qanıqara halda)

    -Qoydunuz ki? Hamı orda, təkcə mən bayquş kimi durub gəlmişəm. Belə bilsəydim, heç əvvəldən getməzdim. Nədi? Camaatın anası-atası-qardaşı yoxdu? (ağlamsınaraq) Kim belə şey eləyir?(üzünü Elçinə tutaraq) Sən həmişə dostlarımın yanında məni biabır eləyirsən! “Hardasan, hardasan?” Heç mən səndən soruşuram, bütün günü harda olursan? (ağlayır)

    Elçin: (hirslə)

    -Sən əməlli-başlı dil çıxarmısan aa, son vaxtlar! Sən kimsən, məndən nəsə soruşasan? Telefonunu ver görüm, bura!

    Aygün:

    -Vermirəm! (ağlayır)

    Elçin: (əsəbi halda)

    -Deyirəm, telefonu bura ver!

    Aygün: (hirslə)

    -Vermirəm, əl çək!

    Elçin:

    -Vermirsən? Nolar? Onda, zorla alaram!

    (Bacısına hücum edib onun çantasını dartışdırır. Aygün çantanı bərk-bərk qucaqlayıb əlindən buraxmır.)

    Elçin: (hədə ilə)

    -Ver bura telefonu, eşşək! Sən çox özbaşına olmusan!

     (Aygün ağlayır. Ana ortalığa girib, onları ayırmağa çalışır.)

    Ana: (Elçinə təpinərək)

    -Əl çək də, qızdan. Dedin gəl, tezcə durub gəldi, indi nə istəyirsən bundan? Yazığın gününü qara eləmisən lap! Dəymə qıza, otur yerində!

    Elçin: (ondan əl çəkir, sonra barmağını qıza silkələyərək)

    -Yaxşı, qoy belə olsun! Bu dəfə canını ad günü ilə qurtardın, ancaq gələn dəfə belə olmayacaq! Universitetə gedib, şəxsən, sənin dərs cədvəlini götürəcəm, görüm, dərsə haçan girib haçan çıxırsan, onda biləcəm sən nə ilə məşğulsan! 

    (Aygün dilxor halda divanda oturur. Çox kədərlidir. Elçin telefonla məşğuldur.)

    Ana: (gərginliyi aradan qaldırmaq məqsədilə)

    -Qızım, xoşladığın tortdan bişirmişəm. Bax gör, necə çıxıb?

    Aygün: (dilxor)

    -Heç nə istəmirəm, ana!

    Ana:

    -Yaxşı,  mısmırığını sallama, böyük iş olub, ad günündən tez gəlib...

    Aygün: (saata baxır, doqquzun yarısıdır.)

    -Atam hələ gəlməyib?

    Ana:

    -Yoox, yəqin tıxaca düşüb...

     

     

    Aygün:

    -Saat altıda işdən çıxır eləmi?

    Ana:

    -Hə.

    Aygün:

    -Bəs niyə ona zəng eləyən, “hardasan” soruşan, gec gələndə danlayan, sorğulayan yoxdur, amma mənim dostlarımla getdiyim məclisi gözümdən tökürlər? Hə? Niyə? Nə üçün? Mənim əylənməyə, gəzməyə haqqım yoxdur?!

    Elçin:

    -Yox, yoxdur! Sənin atan kişidir, tələbə qız deyil!

    Aygün:

    -Bəs sən niyə, hər gün gecə 12-də gəlirsən evə?

    Elçin:

    -Mən kişiyəm, evə gəlməyə də bilərəm.

    Sən qız xeylağısan, hər addımını güdürlər. Özünü yüngül aparma! Axşam saat altıdan sonra, tərbiyəli qızın bayırda nə işi var? Mən camaatın qızına gülürəm, bir o qalıb ki, camaat da mənim bacıma gülsün! Nə qədər ki, bu evdəsən, mən sənə cavabdehəm, ərə gedərsən, onda ərin bilər, ərin cavabdeh olar! (qapını çırpıb evdən çıxır.)

    Aygün: (əllərilə üzünü tutaraq qışqırır)

    -Bəs mən insan deyiləm? Nə üçün kimsə mənə ağalıq etməlidir, necə yaşayacağıma əmr verməlidir? Bəs mənim öz fikrim, öz mənliyim, şəxsiyyətim?! Konstitusiyamız bütün vətəndaşlara eyni hüquqları verməyibmi? Bəlkə siz elə bilirsiniz, kişi nəzarəti olmasa, biz özümüzü çölə qoyacağıq? Bizim özümüzün şəxsiyyətimiz yoxdu? Nədir bu əsarət? Bizim də insan kimi yaşamağa haqqımız var! Niyə belədi, ay ana? Bu kişilər, qardaşlar, atalar, əmioğlular, dayıoğlular nə istəyir bizdən? Qul-zadıq bunlar üçün?

    Ana: (halsız vəziyyətdə divana, qızının yanına çökür. Kədərli halda):

    - Bilmirəm, qızım! Bu nə əcaib zəmanədi gəlib çıxdıq...

     (son)