Xəbər lenti

  • 2017-01-18
  • 15:51 Azərbaycanda nüvə xammalı ehtiyatları axtarılacaq
    15:35 Lavrova bəyanatla cavab verildi
    15:27 Nazir: "Avropanın ən böyük problemi Avropanın özüdür"
    14:57 Qubad İbadoğludan Lavrov açıqlaması: "Moskva buna göz yummayacaq"
    14:55 Azərbaycan və İslam İnkişaf Bankı arasında qrant sazişi imzalanıb
    14:23 CİA 11 milyondan çox gizli sənədi ictimaiyyətin istifadəsinə verib
    14:18 Kılıçdaroğlu və Baxçalı bir araya gəliblər
    14:06 Sabah havanın kəskin dəyişəcəyi gözlənilir
    13:51 İtaliyada zəlzələ baş verib
    13:45 Corc Buş xəstəxanaya yerləşdirilib
    13:30 "ASAN" xidmətin iş qrafiki dəyişdi
    13:20 BSU-nun yeni rektoru Kamal Abdulladan danışdı
    13:15 Çin ABŞ-a Tayvanla bağlı etiraz edib
    12:58 Böyük Britaniya turistlərini Qambiyadan təxliyyə edir
    12:37 Təhsil Nazirliyi “Qafqaz” Universitetinin bağlanmasına reaksiya verib
    12:25 Davosda Azərbaycan və İsveçrə prezidentləri arasında görüş olub
    12:10 Qafqaz Universiteti bəyanat yayıb
    12:00 Ermənilər təlimə başladılar
    11:38 Uşaqların peyvənd edilməsi haqqında məlumat elektronlaşacaq
    11:25 Le Peni Krıma dəvət etdilər
    11:07 Dövlət departamenti Bakının tələbi ilə həbs edilən bloqqerdən danışıb
    10:55 Qafqaz Universiteti ləğv olunur
    10:46 Amerikalı siyasətçi Rusiyanı Yaxın Şərqdə əsas oyunçu adlandırıb
    10:28 Dollar bu gün neçəyədir?
    10:25 Elmar Məmmədyarov Malayziyaya səfər edib
    10:09 Tramp inauqurasiyanı boykot edənlərə səsləndi: Biletləri qaytarın!
    09:24 Prokurorluğa hücum - 4 nəfər ölüb
    09:12 Van bölgəsində iki terrorçu öldürülüb
    08:58 Ağ Ev: Obama Putini işgüzar adam hesab edir
    00:09 "Vicdanı olan hər kəs konstitusiya dəyişikliklərinə etiraz etməlidir"
    12
    09:46:55
    Aprel
    739 nəfər oxuyub

    Alik Əlioğlunun şeir və esseləri

    “Yaradıcı” rubrikasının ikinci sayının qonağı gənc şair Alik Əlioğludu.

    Alik Əlioğlu şeirlər və esselər yazır. Bir kitabı var. Ədəbi qruplardan kənardadır. Öz işi ilə məşğul olur və ara-sıra dövrü mətbuatda və internet dərgilərində dərc olunur.

     

    Yad şəhərdə
    Səhərlər durub tanımadığımız
    Bir şəhərin dar
    küçələrini süpürürük, zibilini daşıyırıq

    Gecələr
    Oyanıb dərisini gün yandırmış
    Qıvrım cod saçlı yetim uşaqlara
    Ən xoşbəxt şahzadənin nağılını danışırıq...

    Kimsə gəlməlidir.
    Günlər uzanır və heç kəs gəlmir.

    Geriyə baxmaq dəhşətlidir.
    Görürsən ki,
    Illər öncə qulağını qatar relsinə dirəyib
    Qatarın səsini dinləməklə
    Uzaqlar arzusunda yaşadığınçün
    Səni gətirib uzaqlara atıblar...

    Görürsən ki, yiyəsizsən...

    Görürsən ki, bu amansız məhəllədə
    Günbəgün itlər də yoxa çıxır,
    Pişiklər də...
    Bilmirsən öldürürlər, ya azdırırlar...
    Və sən
    Bilmirsən hönkürüb ağlayasan
    Ya sadəcə kədərlənəsən...

    Elə bir doğma adam gəlməlidir ki,
    Onu öpmək yox, qoxulamaq istəyəsən.
    Yanında olduğuna əmin olmaq üçün
    əlini üzünə qoyub yoxlamaq istəyəsən...

    Günlər uzanır. Heç kəs gəlmir...

    Və sən bir-bir ölürsən...

     

    Atamın əziz xatirəsinə
    Yuxuda atamı gördüm…
    Hələ də həminki kimi arıq
    Və ciddidir…
    “Ata, adamlar məni yaman incidir…” dedim.
    Gözü yaşardı…
    …………..
    …………..
    Sonra haradasa
    Top oynadıq…
    Mən uddum! )))
    Atam məni qucağına
    alıb başımdan öpdü…
    Sonra yerimə uzandım,
    Üstümü örtdü
    Və getdi…

     

    Qadının təkliyi
    Ah, bu nə ümidsizlikdir
    Gecədə
    Yerimin içində
    Anamın ağrıdan iniltisini və
    Bethovenin musiqisini dinləyirəm...
    “Təklik” deyə vahiməli 
    qadın pıçıltısı gəlir qulağıma...
    Tək yaşayan qadınların kişisidir ağrı,
    Xəstəlik...
    Hələ üstəlik
    Bir az da gərginlik və əsəb...
    Ah, qadın və əzab...
    Sevgi görməyən gözlərini 
    Torpaqdan ayır
    Göyə bax,
    Günəş saçını darayır...

    Ondan bir az sevgi istə
    Allaha qucaq-qucaq
    Bu dəfə sonundan başla,
    Axşama günəş çıxacaq...


     

    Bilirəm
    kimsə olmalıdır
    Qaranlıqlarda,
    Kimsə önümüzə 
    Çıxacaq mütləq...
    Ya sonumuza...

    Kimsə dünənləri geri gətirəcək,
    Ya da sabahlara 
    Aparacaq bizi...

    Bilirəm, kimsə gizlənib
    Küçələrdə,
    Adamların arasında...
    Bilirəm, onun bizə yazığı gəlir...

    Biləyimiz poladdan deyil,
    Ürəyimiz daşdan...
    Ümumiyyətlə metal-daş qarışığımız yoxdur.

    Hər gün azalır
    Qəhrəmanlıq türküsü oxuyan
    Qarovulların sayı...

    Kimlərə qoşulub ağlamalıyıq,
    Kimlərə qoşulub 
    Gülümsəməli...

    Kəsməliyik 
    Kəllə vuran gədələrin boş başını,
    Kəsməli...

    Kimlərə qoşulub ağlamalıyıq,
    Kimlərə qoşulub gülümsəməli...

    Kim xatırlayacaq
    Divarlara qısılan acları,
    Kim bağrına basacaq 
    təklikdə
    Ağlayan balacaları...

    Bilirəm, kimsə olmalıdır
    Qaranlıqlarda,
    Kimsə önümüzə 
    Çıxacaq mütləq...
    Ya sonumuza


    :(
    Biz onunla çox tez dostlaşdıq. Onu tanıyandan özümü daha çox sevməyə başladım. “Hətta bir qoyunla dostlaşa bilən adam mükəmməldir” – özüm barədə təxminən bu cür düşünməyə başladım. )) Məni görən kimi mələyirdi və məhəbbətlə baxırdı. Qulaqlarını çox sevdim. Tez-tez sığalladım. Axşam susuz olduğunu duydum. Qaranlıqda həyətə çıxanda fağır baxışlarla baxdığını gördüm. Su verdim. Sağol demək istədi – hiss elədim. Müharibələrdə əsir düşənləri xatırladım... 
    Səhər qibləni müəyyənləşdirdik. Yerə yıxdıq. Kəsdik. 
    Qardaşımın oğlu qoyunun kəsilmiş başını görüb ağlamağa başladı. Mən isə onu sakitləşdirdim: Ağlama, o xoşbəxtdir, bax, gülür...

    Jozefina
    Kaş sənin adın Jozefina olardı... Mən sənə balaca dibçəkdə öz əllərimlə iki yarpaqlı balaca bir çiçək yetişdirərdim, adını bilmədiyim, amma gözəl... Yanına bir kəpənək buraxardım. Bilirəm, dostluq eləyərdik. Sən məndən utanmazdın. Evimin divarlarından çılpaq qadın rəsmləri asardım. 
    Velosiped ustası olardım. Uşaqların velosipedini düzəldərdim. Başıma yığışardı hamısı, məni çox istəyərdilər... Səni də...
    Muğam axşamlarına aparardım. Deyərdim ki dinlə... Dinləyərdin... Bir şey anlamazdın... ))) 
    Taxtadan ev düzəldərdim üşüyən küçə köpəklərinə... 
    İkimiz də Camay-in reklamına çəkilərdik. Ssenarini bilmədən kamera qarşısında öpüşərdik. Rejissorun xoşuna gələrdi və gülümsəyərdi. Çıxarmazdı öpüşümüzü kadrdan. 
    Mənə fransız dili öyrətməyə çalışardın. Mən sənə azərbaycan dili: Q-a-d-ı-n, Qaa-dııın...
    Mən sənə SMS yazardım, sadəcə adından ibarət: Jozefina... Sən isə mənə cavab yazardın, sadəcə adımdan ibarət... Anlayardıq nə istədiymizi... )))
    Sevgi ssenarisini tamam dəyişərdik. Hər kəs kimi ayrılmazdıq. Etiraz edərdik rejissora da, ssenari müəllifinə də. Çıxardıq tamam kardrdan. Gedib bir  kənarda qocalana qədər yaşayardıq və eyni gündə ölərdik... Ah, Jozefina... Bağışla, mənim adım Aleksandro deyil, Alikdir... 

    Ev və bir qadın...!!!
    O evi xatırlayırsan? Qəribə naxışlarla bəzənmiş divarları gözümdən getmir. Bazar günləri pəncərədən baxanda bir qadın görürdüm. Taksilər dayanan meydanda rəqs eləyirdi. Mənə demişdilər ki, o, psixi xəstədir və hər bazar günü necə olursa xəstəxanadan qaçıb gəlib burada rəqs eləyir. Adı Fəridədir. Hər bazar günü ona baxırdım. Həmişə bir –iki saat rəqs eləyəndən sonra gəlib aparırdılar, növbəti həftə eyni şey yenə təkrarlanırdı. Hər dəfə avtomobilə mindirəndə qışqırırdı ki, buraxın oynayım, yeni ilə qədər oynayım... 
    Oktyabrın əvvəllərindən bir daha Fəridəni görmədim. Yatağa bağlı rejimə keçirmişdilər.  Elə onu görmədiyim vaxtlardan onunla bağlı bir roman yazmağa başladım. Xəbərsiz olduğum həyatını özüm təsəvvür elədiyim kimi təsvir elədim. Guya ərini gözünün qabağında öldürdüklərinə görə dəli olmuşdu. Sonunu isə çox yaxşı bitirdim. Guya müalicə üçün İrana aparırlar və orada sağalır. 
    Bu yeni il bazar gününə düşdü. Bir neçə gün öncədən taksi meydanında böyük bir şam ağacı bəzədilər. Bazar günü səhər tezdən ağacın üstündə yeni “oyuncaq” asılmışdı: Fəridənin cəsədi...
    Sonralar köçdüm o evdən...
    O evi xatırlayırsan? Qəribə naxışlarla bəzənmiş divarları gözümdən getmir...