301 Moved Permanently

Moved Permanently

The document has moved here.

Xəbər haqqında
17 Yanvar 2017 - Çərşənbə axşamı 11:55 4837 nəfər oxuyub
 
Mehriban Ələkbərzadə: “Deyirlər günəş doğacaq, palçığa döz, dözə bilmirəm…”
MÜSAHİBƏ Xəbəri
Mehriban Ələkbərzadə: “Deyirlər günəş doğacaq, palçığa döz, dözə bilmirəm…”

Əməkdər incəsənət xadimi , rejissor Mehriban Ələkbərzadənin səhnələşdirdiyi əsərləri izləmək belə onunla danışmaqdır, söhbətləşməkdir, dərdləşməkdir. O, qoyduğu tamaşa vasitəsilə sənə ruhunu, düşüncəsini ötürür, “belə elə, elə olacaq” deyir. İki ildir özü meydanda yoxuydu, bir kənara çəkilib susurdu, indi isə səhnədə tamaşaları yoxdur, “susdurulub”. Belə bir zamanda onun özüylə qarşı-qarşıya oturub söhbətləşmək qərarına gəldik. O “səhnədə” yox, qarşımızda idi: bir az canlı, bir az yorğun, bir az əlvan, bir az solğun... Amma həmişəki kimi dim-dik və qürurlu, yaratmaq eşqiylə dolu. 

 

– Mehriban xanım, ötən il dünyamız üçün də, ölkəmiz üçün də ağır keçdi. Əksəriyyətimiz təkcə öz həyatımızı, ağrılamızı yaşamadıq. Bəs siz ötən ilə baxanda nə görürsünüz, sizin üçün necə keçdi il?

 

– Mənim üçün də çox ağır keçdi. “Həyat beşiklə məzar arasındakı sınaq müddətidir” fikriylə nə qədər razı olsam da, ağırlıq çiyinlərimi incitdi. Lakin insanın yaşının elə bir çağı gəlir ki, sən həyatda ən böyük həqiqəti başa düşürsən. Anlayırsan ki, xırda üsyanlar yaxud qəbuledilməz mövqeylə heç nəyi dəyişə bilməzsən, əksinə, bu tip müqavimətlər sənin gücünü, enerjini alar. Dünya və həyat kimsəylə hesablaşmadan yol gedir. Sən ona qoşuldun ya qoşulmadın, qəbul etdin ya etmədin, mahiyyət dəyişməz. Mən bunu Don Kixotun Yel dəyirmanı ilə döyüşüylə müqayisə edirəm. Həm də baş verən taleyüklü məsələlərdə qəzavü-qədər deyilən bir şey də var. İstək ola bilər. Məsələn, mənim də həyatımın payızı gəlib çatdı. Mən də elə bir bəhrəli ağaca bənzəmək istəyirəm ki, hər tərpənişimdə meyvələrim dolu kimi yağsın. Amma bu da sadəcə umduqlarımdır, reallıq deyil.

 

Mənim üçün, ümumiyyətlə, son üç il çox ağır keçir. Bu il də görək xoş nəsə olacaqmı? Sadəcə, onu deyə bilərəm ki, ən dözülməz məqamda hardansa səbr, dözüm hissi peyda olur və sən dözürsən. Əslində, bu da tanrının bir lütfüdür. Yoxsa tükənərsən axı. Belə bir fikir var ki, sən qalaktikaya hansı enerjini ötürəcəksənsə, həmin enerji də sənə qayıdacaq. Həmin enerji “yox” sözünü bilmir, həmin enerjidə “istəmirəm” sözü yoxdur, ora neqativi buraxmamaq lazımdır. Bunların hamısını anlayıram, əməl eləməyə çalışıram. Ancaq o neqativlərdən, o qara zolaqdan da qurtulmaq çətindir. Bəzən olduqca çətindir. Səni nə xilas edə bilər? İş. O da olsa, əlbəttə. Ancaq son aylarda yenə də işlərim müəyyən tempə düşür. Son iki-üç ildə həyatımda, işimdə “temp” adında bir şey yox idi. Yəni iş deyəndə-məşğulluq o zaman insanın həyatında vacib yer tutur ki, sən orada az da olsa, özünü ifadə edə bilirsən. Bu anlamda biz yaradıcı insan kimi nə isə yaradırıq. Hər halda böyük stimul olmasa da, məşğul olduğumuz, yaratmaq istədiyimiz nəsə var. Ümid eləyirəm ki, bu il işlərimin sayəsində ötən illərin narahat əhval-ruhiyyəsindən canım qurtulacaq.

 

– Yəqin ki, nəsə yaratmaq yaradıcı insan üçün özünüifadə vasitələriylə yanaşı həm də səbr və dözümdür. Bu iş artıq sizin dünyanıza çevrilir, digər hadisələr mərkəzə keçə bilmir. Bir də var ki, boşluqdasan və...

 

 – Onda, təbii ki, sən sosial həyatda baş verənlərlə yaşayırsan. Sən ictimai-siyasi nə varsa, onun içində olursan. Amma yaradıcı işin gözəlliyi, özəlliyi odur ki, sən bütün dünyanın içində özünə bir dünya yarada bilirsən. Bunun adına istər utopik dünya desinlər, istər özünütəcrid – dadaizm desinlər, istənilən halda bu, xilas yoludur. Şəxsən mənim üçün bu belədir. Yəni bu dünya varsa, nəsə eləmək olur və min şükür az olsa da, buna imkan olur.

 

“Artıq tamaşaçı əziyyət çəkmədən dincəlmək, “happy end” istəyir”

 

– Bəs sizcə, ötən il Azərbaycan teatrında sənət adına nəsə baş verdimi?

– Mən düşünürəm ki, sənətdən çox sənətdə olan adamların sənətdən kənar ab-havaları, şouları yadda qaldı. Çünki sənət ciddi sözdür, bir tək ölkəmizdə deyil, Yer kürəsində, dünyada sənət anlayışını qəbul etsək, və onu burdakı sənətlə müqayisə eləyəndə bizim söhbətlər kiçilir, balacalaşır. Mən böyük sənət istəyi görmədim. Maraqlı budur ki, müqayisədə kiçilmiş bu “sənət yanaşması” mənim də sənət istəyimi yanğıya çevirmədi. Məhdudiyyətlər mənim yaratmaq oduma su səpdi. Amma Sartr demişkən, biz yaşadığımız həyat heç nədir, ancaq heç nə olan amili həyata çevirmək öz əlimizdədir. Onsuz da öz əlimizdədir. Əllərimin boşaldığı məqamlar yaşadım, doğrudur.

 

– Mehriban xanım, qələm adamları düşünür ki, insanın içində bir ağrı, yanğı, narahatlıq olmasa, yazıb-yarada bilməz. Yəni xoşbəxt günlərdən, anlardan mətn yaratmaq olmur. Yəqin ki, bu, bütün yaradıcı adamlar üçün, sizin üçün də belədir...

 

–  Bir vaxtlar şairlər arasında təkrarlanan fikir vardı: “Sənət insanı acı, ağrı içində olmalıdır ki,nəsə yarada bilsin”. Əslində, insanın içində iki rəng də olmalıdır. Son zamanlar artıq “happy end” sonluqlu əsərlər, tamaşalara tələbat var. Tamaşaçı, oxucu ciddi ağır material və ondan qidalanan sənəti də istəmir. Daha şirin, daha sakit, əlvan şeylər istəyir. Çünki əziyyət çəkmədən dincəlmək niyyətindədir. Bizimsə işimiz tamaşaçıya istədiyini yox, gərək olanı verməkdir. Amma yenə deyirəm, tamaşaçının istədiyi müxtəlif əyləncəli tamaşalar hazırlandı. Bu, təkcə ona görə deyildi ki, onu hazırlayan adamlar məhz elə ab-havanın adamlarıdır. Yox, sadəcə, tələbat ödənilir. Görün nə qədər komediya janrında filmlər çəkildi. Seriallara baxın, ancaq məişət mövzuları gərək olduğundan da artıq qabardılaraq təqdim olunur. Amma bu da bir mərhələdir, bu mərhələdən sonra gərək olan mənəvi təlabat öz yerinə qayıdacaq. Çünki dünyanı dərk eləməyin əsas yolu ağrı və iztirabdır. Bəxtiyarlıq, sevinc insanın ayaqlarını yerdən üzür. Mən dünyanı ağrıyla dərk eləyirəm. Bayaq dediyiniz kimi, o bəxtiyarlıqla nəsə etmək olmur. İnsanı insan eləyən ağrıdır. Ağrı insanı dərk elətdirir, ancaq dərk eləyən insan dərk elətdirə bilər. Dünyada ən dadlı şey yalandır, ən acı şey həqiqət. Acı nəsə ehtiyaca çevrilmir. Odur ki, nədənsə indi zaman və tələbat əyləncəli janr istəyir. Mən əyləncəyə daxil ola bilmirəm. Bu, mənlik deyil. Bax mənim əvvəlki fəaliyyətim də televiziyada tarixi-sənədli filmlər silsiləsindən sonra uzun fasilə oldu. Yəni yanaşma dəyişdi. Son zamanlar məni yenə televiziyaya çağırırlar, gəlin, amma şou və komediya verilişi, filmi hazırlayın deyirlər. Bu da mənlik deyil axı. Mənzərə budur...

 

– Sizlik deyil, getmirsiniz. Bəs sonra?

 

– Çəkilirsən səssizliyə, kimsəsizliyə. Görürsən o səssizlik, kimsəsizlik səni qara bir əjdaha kimi udur. Ordan çıxmaq istəyirsən, amma bu yolla çıxmaq istəmirsən. Çünki bilirsən ki, o yol sənlik deyil. Bir də axı həyat ilə dialoq qurarkən suallar deyil, cavablar vacib sayılır. Odur ki, cavab nədirsə, reallıq odur.

 

“Qatil”də öldürüb, ölümün gözünün içinə baxmaq vardı”

 

– Mehriban xanım, sizin məşhur “Qatil” tamaşanızda bizi ağuşuna alan da o ağrı idi. Deyərdim ki, o tamaşa ovqat adamlarının çoxunun həyatında yeni bir mərhələ açdı. Yəqin ki, həmin tamaşayla bu qədər ağrını ötürə bilmişdinizsə, deməli, “Qatil” məhz bəxtiyar olmadığınız illərin məhsulu idi…

 

–  R.Akutaqavanın bir məşhur hekayəsi var: “Sıx meşədə”. A.Kurasava bu hekayəyə film çəkib. Orda bir həqiqəti başqa-başqa adamlar danışır. Eyni hadisəni tamam fərqli və başqa cür danışırlar. Bu tamaşanın taleyində də belə bir məqam var. Mən müxtəlif illərdə “Qatil”də eyni həqiqətə iki fərqli rakursdan baxmışam. Birində bağışlamaq imkanı var idi – hətta öldürəndən sonra sevdiyini bağışlaya bilirdim. Birində ən böyük səbəblər hardan başlayırsa, onu abır-həya ilə gizlətmək istəyi var idi. İllər keçəndən sonar eyni həqiqətə baxışda ciddi fərq var idi. Burda isə artıq həyatın düz üzünə sosial mesaja çevrilən dövr başladı. Zaman artıq insana göstərirdi ki, sən kimsən, sən özün də bu adamlardan birisən. İkinci quruluş ki siz onu “ağırılı quruluş” adlandırırsınız, o, məhz sosial mesaja, tamaşaçıya işləyən variant idi. Bu quruluşda bağışlamaq imkanı yox idi. Öldürüb, ölümün gözünün içinə baxmaq vardı. Düzdür, bəziləri bu tamaşada başqa şeyləri daha qabarıq görmək əxlaqında oldu. Yəni baş verən faciəni öz tərbiyəsinə uyğun başa düşdü. Halbuki, sənət məfhumu deyilən bir həqiqət var.

 

Mən sizə bir şeyi yüz faiz əminliklə deyim. Kimsə özünü səhnədəki hadisədə ya obrazda görürsə, həmin şeyə etiraz eləyirsə, deməli, özünü ört-basdır eləmək istəyir. Kim nəyi ört-basdır eləmək istəyirsə, ondan qaçır. Kimin ki içində həmin yerə qapılar açıqdır, onu çox normal qəbul eləyir. Tamaşada bir qadının xoşbəxtliyi hamını qıcıqlandırırdı. Amma belə olmalıydı ki, sonradan nəyin düz olmadığını anlaya bilsinlər. Çünki XOŞBƏXTLİK mümkünsüzdür. Bu qadın düşünür ki, o xoşbəxtdir, göylərdə uçur. Cəmiyyət isə qıcıqlanır ki, bu qadın nə qədər “uçuram” deyir, nə qədər “sevirəm” deyir. Bəxtiyarlığı qəbul etmir kütlə. Ona göz yaşı ver, dərdə həssas yanaşma ver, təkcə kiminsə xoşbəxtliyinə şəriklik istəmə.  

 

– Hətta “görməmiş” də dedilər sevgidən qanadlanan bu qadına...

 

– Təəssüf ki, bunu da dedilər. Amma bu da, hansısa kütlənin ruhudur da. Onlar bir qadının xoşbəxtliyini həzm etmək qüdrətində deyil. Əslində, o ət tökəcək bəxtiyarlığın arxasında hansı yalanın , hansı faciənin durması önəmli idi. Yalnışlığın açarını tapmaq üçün bir vasitə idi. Cəmiyyət məhz bu faciəyə tab gətirməliydi. Bizim “əxlaq düşkünləri” isə, sonacan anlamadıqları, baxmadıqları şeyə etiraz elədi. Amma mən əvvəldən təxmin etmişdim ki, belə olacaq. Mənə finalda “qatil olmamaq mümkün deyil” aqibətini yaşayan insan maraqlıydı. Sevən, sevilən insan yox.

 

Mən sosial mesaj verən tamaşa hazırlamışdım və orda hər bir adam daşın ona dəydiyinin fərqində olmalı idi. Tamaşanın finalı məhz bu mesaja xidmət edirdi. Mənim dünyaya yeni baxşım vardı. İntəhası belə bir əsər vasitə idi. Mən dərk eləmişdim ki, dünyanı sevgiylə dərk eləmək nağıldır. Dünya sevgiylə dərk olunmur, dünya ağrıyla dərk olunur. Fərq buydu iki tamaşa arasında. Dünyanı ağrıyla dərk eləyəndə çox yaxından hiss eləyirsən, nağılla dərk eləyəndə labirintdə ilişib qalırsan. Burda aydınlığa çıxmaq istəyirdim mən. Həqiqətin gözünə düz baxmaq qərarına gəlmişdim.

 

İndi yeni tamaşa hazırlayıram. Burda da yeni üslub var. Bu da yenə sosial mesajı olan tamaşadır. Düzdür, burada “18+” səhnələr yoxdur, ancaq sosial mesaj yenə də var. Düşünürəm ki, hər bir qəhrəmanın taleyi tamaşaçılara səpələnməlidir. Tamaşaçı öz taleyini görməlidir orda. Keçən əsrdə necəydi? Səhnə tamaşaçıdan bir pillə yuxarıda idi. Teatr da bizim arzularımızın sabahını göstərirdi. İndi teatr bizim həyatımızın içinə düşüb. Dünyagörüşümüzü zaman elə formalaşdırır ki, artıq biz bu sürətin içində “işıq yandır, dalınca get” işarəsini tapa bilmirik. Bizə deyirlər, günəş çıxacaq, palçığın içiylə getməyə döz. Mən deyirəm, dözə bilmədim. Bəs ay tamaşaçı, sən nə edə bilərsən? Sualı açıq qoyuram... Mən “Qatil”dən sonra “Əmir Teymur”u hazırladım. Onun da sosial mesajı vardı: “Türk dünyasına nifaq toxumu səpilib və bundan sonra Turan bir xülyadır”.

 

“Açıq-saçıq səhnələr o tamaşa üçün o qədər mütləq idi ki...”

 

– Yəni ki, həyatın içinə qəlbindən baxış...

 

– Son illərdə bu, İngiltərədə yaranan bir üslub kimi Reallıq Nağıldan vacibdir fikrinin təsdiqi kimi məşhur idi. Ancaq gərək sən bunu bugünkü insan yaşantısına sevdirmək işini görəsən, mövzunu bu qədər aktual edəsən ki, ona səhnə həllini verəsən. Daha bəziləri kimi əsərə uyğun oldu-olmadı, yapma götürüb qoymaq olmaz. Mövzu ilə yanaşma balansı məsələsi var. “Qatil”də təbii oldu. O ki qaldı öpüşmələr, açıq-saçıq səhnələr filan o tamaşa üçün o qədər mütləq idi ki... Halbuki daha sonrakı tamaşam tamam başqa davranışla yüklü idi. Həmin rejissoram da. Amma baxın, üslubumu yenə saxladım. “Topal Teymur”da o səhnələrə ehtiyac yox idi, amma mesaj gücü yenə qalmışdı. Sadəcə olaraq, o əsərin qəhrəmanlarının arasında vasitə buydu, bu əsərin qəhrəmanlarının arasında bu.

 

– Amma yəqin, nə qədər etiraz etsələr də, məhz o səhnələr üçün “Qatil”ə gələnlər də vardı...

 

– İnsanlar iki insanın arasında sevginin nifrətə çevrilməsinə baxmağa gəlirdilər. Mən isə iki insan arasındakı sevgi adlanan alverin nələrə qadir olmasını göstərməyə cəhd etdim. Düzdür, bunu müasir, dünyanın yeni görüm tərzinə uyğun formatda etdim. Buna da cəsarət lazım idi. İndi hər kəs bu səhnələrdən nə isə götürüb tamaşalarında göstərirlər. Mən bu tamaşada hər kişinin görə bilməyəcəyini gördüm. Mən nəzərə alırdım ki, mən qadınam, nəzərə alırdım ki, bu, mənə problem yarada bilər. Ancaq bu, yeni teatrdır. Biz artıq hansı dövrdə yaşayırıq. Müsəlmanlığı teatrda qorumaq gülməli bir şeydir axı. Yaradıcı adamın belə şey deməyi isə tamamilə ağlasığmazdır. “Qatil”i tənqid eləyən adamlar o tamaşanın parlaqlığını mənə bağışlaya bilmirdilər... Olsun. “Herostrat” tamaşasında daha cəsarətli səhnələr var. Mənim üçün ən mükəmməl rejissor işi “Herostrat” idi. Düzdür, aktyor ifasında çox böyük axsaqlıqlar oldu, çünki əvvəldən stavka elədiyim insanlar məni doğrultmadılar, amma mən öz rejissor işimi gördüm. Mənə xoş olan odur ki, mənim işlərim sıradan bir iş kimi birmənalı qəbul olunmur. Uzun müzakirələrə, mübahisələrə səbəb olur. Bu yaradıcı işdir də. Bilirsiniz necədir, mənim hələ tələbəlik illərimdən belə olub. Diplom işimdə seçdiyim müəllifə irad tuturdular. Sartra da irad tuturdular. Halbuki, Tofiq Kazımov boyda sənətkar vaxtilə Sartrı hazırlamaq istəyirdi, imkan vermirdilər. Düzdür, mən çox sonra buna nail oldum. Yəni mən yaradıcılığımda elə bir iz qoymamışam ki, onu nə səbəbdənsə dəyişmək, redaktə etmək ehtimalım olsun. Mən, sadəcə,hər dəfə daha yeni bir addım atıram. Biri parlaq olar, biri solğun. İşdi də belə olmaldır.

 

“Tamaşamın “dişlərini” çıxarmaq istədilər, razılaşmadım”

 

– Mehriban xanım, bayaq dediniz ki, mən günəşi görməyin xatirinə palçıqla gedə bilmirəm, tamaşaçıya günəşi gözlə, döz demirəm. Bu mənada sifarişçilərlə fikir toqquşması yaşamırsınız ki?

 

– Sifarişçi kimdir? Mən sifarişə işləmirəm. Mən bir tamaşa hazırlamışdım, onu kəsib-doğramaq istəyirdilər. Yəni tamaşaçı teşkili  üçün real şərtiliklər vardı. Bu indi belədir, tamaşalara tamaşaçılar təşkil edilir. Mənə də bu şərtiliklər bildiriləndə” mən tamaşanı dəyişdirə bilmərəm” dedim. Mənim tamaşamın “dişlərini” çıxarmaq istədilər, razılaşmadım. Öz ideyası olmayan rejissor, rejissor deyil. Mənim həmişə öz fikrim olub, “Qatarın altına atılan qadın” tamaşasında da belə oldu. Mənim bu iş prosesində prinsipial yanaşmam vardı deyə, mənə hansı təzyiqlər, hansı problemlər yaratmadılar, ilahi! Dedim əgər istəmirsinizsə, çıxıb gedim, amma qalıramsa, mən öz bildiyim kimi işləyəcəm. Neyləmək olar... mən maksimalistəm: ya hər şey, ya heç nə.

 

– İsrafil İsrafilov “Azdrama”dan getdi, Azərpaşa Nemətov gəldi və sizin tamaşalarınız teatrın repertuarından çıxarıldı. Bəs bundan sonra Akademik Teatrda sizin tamaşalarınızı görmək olacaqmı?

 

– Vallah, bilmirəm. Dörd tamaşam, əslində, repertuarda olmalıydı. Mənə hələ də bəlli deyil, o zaman onların hamısı niyə çıxarıldı ki? Əsasən də  “Qatarın altına atılan qadın”. O birilərin çıxarılmağının dünən bir səbəbi olmasa da, bu gün tutarlı səbəb tapıblar. Tamaşalarda əsas rol alan aktyor (Hikmət Rəhimov – S.F) teatrdan uzaqlaşdırılıb. İndi orda kimisə tapıb, bu rola hazırlamaqla tamaşanı nimdaş halına salmaq olar. Yəni “bu şərtlə tamaşa oynanıla bilər” dediler. Bu tamaşanın ömrünü belə uzatmaq olar. O məcburiyyətdən doğan mütləqliyi də, mən istəmirəm. Hərçənd ki, əvəzedilməz kimsə yoxdur. Amma sonradan edilən hər şey quraqdır.

 

Vəziyyət belədir ki, mənim ard-arda hazırladığım və dünənə qədər repertuarda olan tamaşalarım bu gün yoxdur. Teatrın rəhbərliyi niyə və nə üçün belə düşünür, bilmirəm. Mənim o işlərə qarışmağımın heç bir mənası da yoxdur. Bu işi əgər marağında olsa, Mədəniyyət Nazirliyi araşdıra bilər.

 

– Bəs bir tamaşaçı olaraq necə, bugünkü “Azdrama”ya münasibətiniz necədir, tamaşalara gedirsinizmi?

 

– Tamaşaçı kimi? “Azdrama” mənim doğma teatrımdır. Mən özümü bu teatra kənar adam bilə bilmərəm. Tamaşalara gedirəm, əlbəttə. Teatr həm də mənim teatrımdır. Baxmayaraq ki, indi başqa teatrda məşğulam, amma bu da normaldır. Dediyiniz “Azdrama”da “Müfəttiş”ə və “Almaz”a baxmışam. Maraqlıdır ki, C. Cabbarlının “Almaz”ını mən 3 il idi ki, hazırlamaq istəyirdim. Elə ərəfəyə düşdü ki, teatrda rəhbərlik dəyişdi. Düzdür, “Almaz” hazırlandı, amma bu “Almaz” tamam başqa tamaşadır. Mənim düşündüyüm tamaşaya heç bir dəxli yoxdur. Bu da təbiidir, belə də olmalı idi. Tamaşanı dünyaya rejissor gətirir. Hər rejissorun öz fikri, öz nəfəsi...

 

“Amansızlıq yoxsa dözümlülük sualını sosial mesaja çevirmək istəyirəm”

 

– İsrafil müəllim teatrda müqavilə sistemi qurmuşdu. Hətta xaricdən rejissorlar dəvət olunurdu, onlar tamaşalarını qoyub gedirdilər. Azər müəllimin sistemi isə başqadır. Siz hansı üsulu dəstəkləyirsiniz?

 

– İsrafil müəllimin düşüncəsində dünyaya, dünya teatrlarına pəncərə açılırdı. Fikir və mədəniyyət transferi istəyi vardı. O, özünü doğrultdu ya doğrultmadı, başqa məsələ. Amma hər halda xaricdən rejissor gəlirdi, bizim aktyorlar onlarla işləyirdi.Fərqli yaradıcı mühitə düşürdülər. Mən özüm də müqavilə ilə işləyirdim, indikindən daha çox məhsuldar idim. Sənət bir yerdə qalanda inkişaf eləmir. Gərəkdir ki, fərqli və geniş ətrafla da qaynayıb-qarışasan. Müxtəlif ve yeni üslublarla da tanış olasan. Fərqli düşüncə sahibləri olan yaradıcı insanların gəlişi, gedişi müəyyən mənada sənət mühiti yaranırdı. Yoxsa qapılar bağlansın, sonra nə olacaq? Müdrik bir fikir var, dünya hamıya çatacaq qədər böyükdür. Başqasının yerini tutmağa, ya bağlamağa çalışmaqdansa,öz yerin haqqında fikirləş.

 

– Hazırda bir rejissor kimi hardasınız?

 

– Konkret olaraq heç yerdə deyiləm. Bu il Əliqismət Lalayev məni Musiqili Teatra dəvət elədi. Əliqismət müəllim o teatrda ciddi ve böyük işlər görür. Teatrın estetikasına fərqli baxışla yanaşır. Cəsarətli böyük yük altına girir. Musiqli Komediya Teatrını Musiqili Teatra çevirdi. Janr olaraq, üslub olaraq rəngarəng və bir az da ciddi sənət nümunəsi nəticəsinə gedəcək bir yolunu açır. Bu cığırın açımı cəhdiylə, əslində böyük iş görür. Əliqismət müəllim, mənə Ceyhun Hacıbəyliylə bağlı kitab verdi. Dedi, Mehriban, bunu oxu. Bəlkə, onunla bağlı bir iş görək. Sonra biz ikimiz də eyni vaxtda düşündük ki, yazıçı Əli Əmirliyə müraciət eləyək, Əli müəllimə dedik və o da bu barədə çox mükəmməl əsər yazdı. “Nuri-dideyi Ceyhun”. Üzeyir bəyin ifadəsidir. Məktubların sonunda ona həmişə belə müraciət edirdi, gözümün nuru deyə. İndi bu əsəri Üzeyir bəyin musiqiləri ilə tamaşaya hazırlamalıyam. Bu teatrda yetərincə ciddi mövzulara müraciət etmək, üslub müxtəlifliyi üfüqlərini də açır; Bu mənə olduqca cazib görünür. Görək nə olur. Üzeyir bəy çox nəhəngdir, onun dünyasında azmamaq çox böyük güc tələb eləyir. Bundan başqa, hazırda Gənc Tamaşaçılar Teatrında mono-tamaşa hazırlayıram. Bu yaxınlarda bitirməliyəm. “Cəza” adlı bu tamaşa insanlığın, əsasən isə qadınlığın faciəsinden bəhs edir. Amansızlıq yoxsa dözümlülük sualını sosial mesaja çevirmək istəyirəm.

 

“Onların arasında nankorları da var, istedadsızları da...”

 

– Tamaşalarınızdan aktyorlara, belə desək, sədaqətiniz hiss olunur. Yeni tamaşalarda yeni aktyor heyəti olacaq, yoxsa həmişə əməkdaşlıq etdiyiniz heyətlə yola davam edəcəksiniz?

 

– Sədaqət deyil, truppa ilə iş prosesində təsdiq edilmiş faktorlar var. Amma yeni seçimlərim də mütləqdir. Hətta bütün yaradıcı heyət miqyasında. Axı bambaşqa teatrlarda işləmək məqamını yaşayıram. Amma mənim sevdiyim, işlədiyim aktyorlar var. Demək, dəvət etmək də istisna deyil. Aktyorlar.... Bizim həyatımızdakı müxtəlif əxlaqda olan insanlar olduğu kimi, onların içində nankorlar da var, istedadsızı da... Mən onların üstündən bir xətt çəkib yola davam deyirəm. Seçmək imkanı daima var.

 

– Sizə, deyəsən, bircə aktyorlar naxələf çıxmamışdı... (gülüş)

 

– Qarşısındakına böyüklük göstərən hansı insana naxaləf çıxmayıblar ki? Tarixdə bu cür numunələr çoxdur. Ən böyük kişilər ən böyük fədakarlığa nankorluqla cavab alıblar. Mən onlarla müqayisədə şükürlüyəm. Hər sahədə və hər bir rejissorun iş həyatında bu olur. Sən birini həyatın dibindən üzə çıxarırsan, çox az sonra onun kölgəsi özunə böyük görünür və çaşır. Kim nə edir, vallah özünə edir. Sadəcə, gərək əvvəldən bu tip insanlara yalnız iş kimi baxasan. Mənim atam deyərdi ki, hər kəsin ən arzuolunmaz münasibətlərinə hazır ol. Görəndə təəccüblənməyəsən. Yox əgər görməyəcəksənsə, nə əla. Ümumiyyətlə, indi və yaxud elə hər zaman insanların bir-birinə münasibətlərində təmənna var. Bax mən o təmənnanı qəbul eləmirəm. Heç bir zaman da etməmişəm. Bunu fərq edəndə o insanlara münasibətim dəyişir. Aktyorlara gəlincə isə, əgər aktyor şəxsiyyət deyilsə, əvvəl-axır çat verəcək. Nə qədər istedadlı olsa da, bir gün insan mahiyyəti önə çıxacaq. Mənəviyyatı çat vermiş, özü, ailəsi ilə problemlər yaşayan adamla nəsə yaratmaq da çətindir. Natamam adamdan sənətkar olmur axı…

 

“Anamı itirəndən sonra təbiət də gözümdən düşmüşdü”

 

–Mehriban xanım, düzdür, bizdə sevgi deyəndə ancaq qadın-kişi münasibətləri nəzərdə tutulur. Xüsusilə qadın üçün müəyyən yaşdan sonra qadın və sevgi anlayışını yan-yana görə bilmirlər. Amma yəqin ki, yaradıcı insan sevgisiz yaşayıb-yarada bilməz...

 

– Təbiət! Artıq yalnız təbiət. Mənim yeganə sevgim təbiətdir. Təbiətdən aldığım güc ve rəngi heç nədən almıram. Anamı itirəndən sonra təbiət də mənim gözümdən düşmüşdü. Boz bir şey kimi görünürdü mənə. İndi yavaş-yavaş özümə gəlməyə, təbiətin özü kimi oyanmağa başlayıram. Düzdür, bu, əvvəlki kimi coşğun və nəhəng sevgi deyil, amma hər halda azacıq olsa da nəsə qalıb. Mən hərdən günəşin şüasını hiss eləyirəm, yağışın damlasından ilham alıram. Qarın ətrini duyuram .Çiçəklərin rahiyəsini… Hərdən səmaya baxıb deyirəm: Gəl ki, nəfəs alım, gəl…

 

– Bəs Tanrıyla münasibətiniz necədir, siz necə ibadət edirsiniz ona? Təbii ki, ibadət deyəndə təkcə namazı, orucu nəzərdə tutmuram...

 

– Əslində, Təbiət də onun dilidir. Onun yaratdığı hər şeyi anlayaraq sevirəm. Onu dərk etdikcə sevirəm. Mənim ONU dərk etməm üçün böyük açarım var, o açarın adı sevgidir. Təmənnasız, sevgimin əvəzində heç bir şey istəməyən sevgim. Mənim ONA ibadətim sevgidir.

 

 – Çox şey yaşamışınız, çox şey görmüsünüz. Bu yaşantının içində insanlara sevginiz azalmayıb ki?

 

– İnsanlara qarşı çox azalıb. Artıq insanlara qaşı inamsız və güzəştsiz olmuşam. Və azacıq sevgim olmayan insanlarla da ünsiyyət qura bilmirəm. Bunu hiss etdirmək istəməsəm də, bu gizlədə bilmədiyim qədərdir.

 

– Hətta mənə elə gəlirdi ki, iki ildir inzivaya çəkilmisiniz...

 

–Sartrın fikridir: Həyatda ediləcək o qədər səhv var ki, eyni səhvi etməkdə israr etməyin mənası yoxdur... Artıq mən qarşımdakı insanın içində özümə qarşı səmimiyyət görməsəm, bu ünsiyyət demək olar ki, alınmır. İnanın ki, mən o insana tab gətirə bilmirəm. Son iki ildə hamıdan qaçdım, hamıdan. Mən heç yerdə görə bilməzdiniz. Mən yox idim... İnsanlara munasibətim çox dəyişdi.

 

“Dözmək istəməyənin mənim yanımda nə işi var?”

 

– Mehriban xanım, sizi, demək olar ki, hər kəs çətin insan, çətin rejissor hesab eləyir. Yeni bir teatrda yeni aktyorlar bu mənada sizə necə “dözürlər”?

 

–Mən çətin insan deyiləm, ola bilsin ki, çox tələbkaram. Amma dözmək istəməyənin mənim yanımda nə işi var? Mənim yanımda olmaq istəyən, mənimlə işləməyə can atan insanlar bunu bilir. Güzəşt yox, qeyri-ciddi baxış yox, yalan yox və təbii ki primitiv düşüncə də yox. İntellekt, istedad, zəhmət və azacıq olsa da, səmimiyyət. Bitkin insan modeli. Mən hər şeyi  maksimum istəyən biriyəm. Heç olmasa minumumlar olmalıdır axı… (gülür)  Bu, çox normaldır. Mən axı rejissoram!

 

– Primitiv düşücə demişkən... Adicə götürək, türk sənətçiləri, eləsi var ki, heç orta məktəbi başa vurmayıblar, amma həyat, dünya haqqında necə böyük düşünə bilirlər, mütaliəlidirlər. Ancaq bizdə kimi dindirsən, məişətdən uzağa gedə bilmir...

 

– İnsanın həyatdakı əsas tapşırığı: özü-özünə həyat verməsi, potensial olaraq kim olduğunu sübut etməsi və özünün şəxsiyyətini formalaşdırmasıdır. Mühit, ətrafındakılara baxış. Öz məninə baxış. O qədər şərtiliklər var ki... İnsanın dünyanı necə görməsi və necə dərk etməsi onun içindəki pəncərənin hara açılması ilə başlayır. Mütailəsiz olmur, vallah olmur. İnsan ya görməlidir ya da oxumalıdır da. Başqa necə mümkündür ki? İllah da ki sənət insanı. Ümumiyyətlə, hamı fikirləşir ki, zaman gələcək, amma zaman ancaq gedir, elə hey gedir. Bu zamanın getdiyi anlarda anladığım, qənaətə gəldiyim nəsnələr var. Məsələn,deyirlər, həyatda dəyərli heç nə yoxdur: təbii ki, həyatın özünü hesaba almasaq. Hesaba almaya bilmədiyimiz həyatın da ən mühüm şərti cəhd etməkdir. Hər zaman cəhd. Vallah mən hərdən çox yorulduğumu fərq edirəm. Halbuki, indi dayanmaq ,yoruldum demək zamanım deyil.

 

 

“İblisin qiyafəsi önəmli deyil, mahiyyəti önəmlidir”

 

– Mehriban xanım, sizin Hüseyn Cavid sevginizdən xəbərdarıq. Bəs istər Azərbaycan, istərsə də dünya ədəbiyyatında Cavid qədər sevgi bəslədiyiniz bir ədib varmı?

 

– Sevgi bir qədər çətin məsələdir, o, ağına-bozuna baxmır, eləcə sevirsən. Baxmayaraq ki,CAVİD sevgiyə də,pərəstişə də, qibtəyə də layiqdir. Amma siyahımda yəni düşündüyüm, düşüncəsini cazib bildiyim peşəkar ədib və dramaturqlar da yetərincədir. Cəfər Cabbarlını çox qiymətləndirirəm. Axundovu dəyərləndirməmək olmaz. Cəlil Məmmədquluzadə, Sofokl,Tennisi Uilyams, Artur Miller, Samuel Bekket, Sartr, Kamyu, Matey Vişnek və daha başqları da var... Yəni əsərlərinə quruluş vermək istədiklərimdir onlar.  Çoxları Şekspir deyir, amma mən ona o qədər də aludə deyiləm. Mənim üçün Şeksprin “Otello”sundan başqa əsəri yoxdur. Hərçənd ki, mənim OTELLOM qısqanc, qadın xəyanətindən başını itirən qəhrəman deyil. Türkə qarşı qoyulan türk döyüşçüsüdür. Nə isə. Dramaturq və yazar kimi bəyəndiyim hamısına sayğım var. Amma Cavid mənim üçün başqa ruhdur, başqa meyardır. Onun 59 nömrəli papağı, 59 yaşı, 59 nömrəli qəbri… O qədər mifoloji şəkildə içimə hopub ki… Orda müqayisə yoxdur, onun yeri tutulmur.

 

– Nə vaxtsa yenə qayıdacaqsınızmı Cavidə?

 

– Yəqin ki, hə… Bir fikir varıydı, baş tutmur, deyəsən. Qazaxıstanda “Topal Teymur”u qoymalıydım, dəvət almışdım. Amma bir qədər tərcümə problemləri yarandı. Mən neçə illər “İblis”i səhnələşdirməyi arzulamışam. Modern İblisi. Hörümçək adam kostyumunda yox. Əslində, İblisin qiyafəsi önəmli deyil, mahiyyəti önəmlidir. Onu çox düşünürdüm, çox… Amma görəndə ki, hamı nəsə götürüb işləyir, onda adamın əli-qolu boşalır. Biləndə ki, onu bu gün kim hazırlayır. Adam fikirləşir ki, o da hazırlayırsa, qoy hazırlasın. Çünki mən illərdir özümü hazırlayıb ora apara bilmirəm, bu, böyük məsuliyyətdir.Amma elə Cavid demişkən... “Arslanların qüruru şikarı tülkülərə kapdırır”. Cavidi anlamaq da, anlatmaq da çətindir, Onu derketmə yolu da ancaq sevgidir. Və bu gün hətta Akademik Teatrın belə daşıya biləcəyi asan yük deyil. Aktyorlar nəsrlə yox, nəzmlə danışmalı olur. Bir vurğunu yanlış desələr, bitir də, Cavid bitir onda. Əksər aktyorların intellekti imkan vermir. Cavid özünə qarşı çox diqqət tələb edəndir, onda səhv eləmək yolverilməzdir. Hətta Osmanlı türkcəsindən öz şivəmizə çevirəndə belə mahiyyət itir. Başqa bir dilə tərcümə edəndə isə tamamilə itir. Onun nəsə özəlliyi var ki, onu saxlamaq lazımdır. Bunun üçün də aktyor intellekti lazımdır. Bir tamaşada 20-25 nəfər olur, onları idarə eləmək, diqqətlə vurğuların üstündə dayanmaq… Nə qədər istəsən də, arzuladığın keyfiyyətdə olmur. Əlində qılınc gəlib hər tamaşada aktyorların başının üstündə dayanmayacaqsan ki… Olmur. Cavidi sevmədən işləmək olmur. Cavidi sevdirməyin özü isə daha uzun bir ömür istəyir. Cavid necə deyir: “Hər qaranlıqda çırpınır bir nur, Hər həqiqətdə bir xəyal uyuyur”.

 

 

“Mən nəzərdə tutduğum hər şeyi eləyə bilmədim axı…”

 

– Mehriban xanım, paytaxtdan kənarda, teatrlara gələ bilməyən region tamaşaçıları sizi bədii və tarixi sənədli filmlərinizlə tanıyırlar. Yenidən efirdə həmin filmlərlə onların qarşısında görünmək niyyətiniz, fikriniz yoxdur ki?

 

– Böyük rejissor Mehdi Məmmədovun ömrünün sonuna yaxın belə bir YAZI yazmışdı. Özü özünə sual verirdi: aktyor olmaq istəyərdinizmi? İstəyərdim, əgər bacarsaydım. Yenidən həyata gəlsəniz, rejissor olmaq istəyərdinizmi? Əgər alınsaydı, ola bilsəydim. Deyəsən, mənim də ömrümün sonuna çox qalmayıb. Mən də belə cavab verim ki, istəyərdim, əgər tamaşaçım olsaydı… İstəyərdim, əgər yenidən televiziya bu maarifçilik işığına qayıtmaq istəsəydi. Amma tamaşaçı o komik filmləri, serialları yox, mənim o filmlərimi istəyirmi? Səbirsizliklə o sitkom,komiks serialları gözləyən tamaşaçıya Azərbaycanın tarixi,coğrafiyası, Xanlıqları, Etnik kökəni yaxud M.C.Bağırov,Mirzə İbrahimov, Ə.Cavad maraqlandırırmı? 10 faiz tamaşaçının 9.8-i komiks filmlər istəyir, 2 faiz üçün bunu eləmək olarmı? Bu, başqa məsələdir ki, kimsə bu missiyanı üzərinə götürüb tamaşaçıya yalvara-yalvara, danlaya-daanlaya bu filmləri izlədə bilər. Ancaq maarifçiliyə meyilli olan nəsil yetişsə, buna təlabat olsa,  mən böyük məmnuniyyətlə bu işi görərdim. Çünki o filmlər içimdə açıq yara kimi qalıb. Mən nəzərdə tutduğum hər şeyi eləyə bilmədim axı… Televiziyalar isə sadəcə reytinq üçün çalışırlar. Onların da bu işləri istəməsi mütləqdən mütləqdir.

Ancaq indi dəyişmiş simamdan deyil, səsimdən məni tanıya , daha doğrusu xatırlayırlarsa ki, bu, həmin sənədli filmlərin aparıcı Mehriban Ələkbərzadədir, bu, mənim bu kiçik televiziya ömrüm üçün böyük şeydir. İnanmıram ki, bir də o silsilə filmlər çəkilə. O, bir mərhələydi, gəldi və getdi. Tarix, elm heç vaxt populyar olmur. Onu populyar etmək üçün belə bir müəllif filmləri yarandı . Deyim ki, müəyyən zaman üçün müəyyən missiyanı da yerinə yetirdi. O filmlərlə tarixini öyrənən nəsil var. Bu, çox sevindiricidir. Ancaq hər bir şəxs milli kimliyini dərk etmək üçün tarixini bilməlidir. Həmin filmlər də buna xidmət edirdi, amma yarımçıq qaldı…Tarixini bilmədən ərazini vətən etmək və vətəni qorumaq, təbii ki,vətəndaş yetişdirmək olmur.

 

 

– Sonda belə bir sual verim. Yeni işlərə başlamısınız, ovqatınız yaxşıdır, amma həm də bir xarakteriniz, hər zamankı ruh halınız var, təbii ki. Bunların toqquşması nəticəsində məhz indiki dövrdə həyat haqqında, dünyamız, ölkəmiz, gələcəyimiz haqqında hansı düşündəcisiniz? Yağışa-yağmura dözüb Günəşi gözləyək, yoxsa?..

 

– Mən başa düşürəm ki, yağış yağır, özü də çirkli yağış… Başıma çirk tökülür və mən burdan durub yəni A-dan B-yə getməliyəm. Mənə həyat adlı müəllim deyir ki, yoldan çıxma, get, mütləq günəş çıxacaq. Amma mən bu çirkli yağışın altında Günəşə doğru getmək olsa da, istəmirəm. Təbii ki, Günəş doğacaq. Amma o bataqlığa batandan sonra, çirkli yağışın altında islanandan sonra o Günəş də ürəyimcə olmayacaq. Odur ki,bir az solğunam, əlvan deyiləm…Baxmayaraq ki, hər hansı yağışdan sonra çiçəklər açır,kəpənəklər uçuşur.

Mənbə: Müəllif: Sevinc Fədai
Mehriban, Ələkbərzadə:, “Deyirlər, günəş, doğacaq,, palçığa, döz,, dözə, bilmirəm…”,
Xəbərin videosu
Şərhlər
Digər xəbərlər
"Paşinyan Azərbaycanla sülh müvaqiləsi bağlamaq üçün tələsməlidir" - Ay Partiyanın başqan müavini
Bu hiylələrə uymaq olmaz - AY Partiya Başqanı
“O torpaqlarda hələ də Azərbaycan bayrağı dalğalanmırsa...”
Hər bir xalqın eşidilməyə ehtiyacı var - Anar Əsədli
Fransaya nota verilməlidir - AY Partiya Başqanı
"Diplomatiya taliblərə qələbə qazandırdı” - Kabil necə çökdü?
"ABŞ növbəti dəfə etibarsız tərəfdaş olduğunu göstərdi..."
“Harada qarabağlı görürəmsə, ona sevinərək baxıram” - MÜSAHİBƏ
Moskvanın itirilmiş mövqeyinin bərpası uğrunda çırpınışları
AYP Başqanının müavini: “Ukrayna özünü Krım Xanlığının varisi elan etməlidir”
AY Partiya Başqanı: Bir daha soyqırımları yaşamaq istəmiriksə...
Anar Əsədli: "Qarabağda ermənilərin də, sülhməramlıların da təhlükəsizliyinin təminatçısı Azərbaycandır"
AYP Başqanı: "1-ci Qarabağ savaşında iştirak edən “OMON”çuların məhbəsdə qalması kimin nəyinə lazımdır?"
“Mənə siyasi suallar verməyin” deyən Məclis üzvləri – Onları parlamentdə kimlər "saxlayır"?
AYP Başqanı: “Rusiyadan dost, rus ordusundan sülhməramlı olmaz”
"Türkiyə ilə Azərbaycan Ermənistanı xaosun məngənəsindən qurtarmağa çalışmalıdır"
“Hazırda Dağlıq Qarabağda “əsəb çəkişməsi” yaşanır”
Teymur Rəcəbov: “Sevinc göz yaşlarını gizlətmək çətin olur” - MÜSAHİBƏ
AY Partiya Başqanı: “Avropa Birliyi və NATO Qafqaza Türkiyənin varlığı ilə daxil olacaq”
Oqtay Qasımov: "Xoş olmayan niyyətin ifadəsi..."
Elşad Abdullayev: “Ölkə daxilində səhayətlərə qoyulan məhdudiyyətlər qaldırılsın”
“Bu ərazilər nəzarətə alınsa Laçın dəhlizi...”
Siyasi analitik: “Türkiyə Fransanın təhdid və şantajlarına boyun əyməyəcək” - Müsahibə
"Demokratik islahatların inqilaba çevrilmədən gerçəkləşməsinin tərəfdarıyıq" - Anar Əsədli
Mehriban Əliyeva ölkənin gələcəyində gənclərin rolunun artmasında maraqlıdır - MÜSAHİBƏ
Rəsulzadəni İrəvanı ermənilərə verməkdə suçlayanları gələcək nəsillər çox şeydə suçlayacaq
Dilçilik İnstitutuna uzanan dillər: obyektiv və subyektiv səbəblər
Azərbaycanda unikal cərrahiyyə əməliyyatı həyata keçirildi (FOTOLAR)
Aktyorların vərdişidir, onlar həmişə şikayət edirlər - Bəhram Osmanovla müsahibə
Bizim toplumun qadınları xoşbəxt və səmimi deyil - Rəssam Pəri
Onda elə bilirdim dünya dağılıb, yaşaya bilmərəm – Nəsibə Abdullayevayla müsahibə
Alpinistlərin tapılmamasında suçlanan Şahin Mirzəyev danışdı: Məlumatları yayan Ekologiya Nazirliyidir
Berlin divarlarının sökülməsi insanlarımızın içindəki gizli Araz alovunu kükrətdi - Əli Şamillə müsahibə
Bu, büdcə xərcləmələrində mövcud korrupsiyanı daha da genişləndirəcək - Qubad İbadoğluyla müsahibə
Əvvəlki kimi yuxarılar idarə etməkdən, aşağılar idarə olunmaqdan zövq alırlar - Fazil Mustafayla müsahibə
Özbəklər bizi belə sevdiyinə görə burdakı ermənilər bizdən çəkinir – Azərbaycanlının Özbəkistandakı 18 illik həyat yolu
Özbəkistanda bir erməni öldürülsə, mən günahkar bilinərdim... - Özbək tarixçiylə müsahibə
Heydər Əliyev o vaxt məni Moskvaya göndərməsəydi... - Azərbaycanın səfiriylə müsahibə
Bizdə sağlamlıqdan başqa hər şeyə pul xərcləyirlər - Məşhur radioloq
Quska zorakılıq edib, amma mənə qarşı yox... - Sərdar Cəlaloğlu yazılanları təkzib etdi
Rəşad Məcid: Biz həmişə belə olacağıq, ağır, təmkinli, sanballı...
Rauf Arifoğlu: Azərbaycanda prezidentlər, hakimiyyətlər əvəzləndi, qəzetimiz isə...
Vəliəhdə sui-qəsd belə edilə bilər - Aida Qəmbər
Qarabağ
Mənim rəqibim İlham Əliyevdir, müxalifət namizədləri yox... – İsa Qəmbərlə müsahibə
Azərbaycan, Türkiyə və İran birləşməsə, bölgədə qan su yerinə axa bilər - Yusuf Halaçoğluyla özəl müsahibə
Armeniyanı silib, yerinə nə yazaydım? - Qalmaqallı dərsliyin müəllifiylə müsahibə
Tarix dərsliyindəki xəritə qalmaqalı Ermənistan mediasında – Nəyi doğru etmədik?
Prosineçki məğlubiyyəti belə şərh etdi
Tarix dərsliyində Ermənistan xəritəsi: nöqsan, yoxsa süni ajiotaj?
İki gürcünü rusca danışan görməzsiniz, azərbaycanlılar isə... – Hamlet İsaxanlı
Müəllimlərə vəd edilən dərs saatları niyə verilmir? – ARAŞDIRMA
Ağıllı olmaq üçün kürü yox, zeytun yağı yeyin – İlber Ortaylının müsahibəsi
Alim Qasımov erməniylə eyni səhnəni bölüşəcək? - MÜSAHİBƏ
İstəyir ölkəyə 50 milyard dollar gəlsin, mənası nədir?
Poroşenkoya səhvini başa saldılar - Saakaşvilini indi nə gözləyir?
Cəfər Axundzadə: Kinostudiya filmləri rəfə qoymaq üçün çəkir?
Çingiz Abdullayev "26" kafesi barədə: İsraildə, ABŞ-da, Rusiyada bizə gülürlər
Lütfi Zadə azərbaycanlılar üçün nə etməliydi?
Mehman Əliyevi müxalifətçi hesab eləmirəm, onun hakimiyyətə münasibəti... - Pənah Hüseynlə müsahibə
Hər şey göründüyü kimi deyil, arxada ciddi proseslər gedir - Vahid Əhmədov
131.746 Suriya ərəbi doğma, yüzlərlə Azərbaycan türkü ögey oldu
Rusiya Türkiyənin sözünü eşitsə... – Qabil Hüseynli
Məndən siyasi analiz verməyimi istəməyin
Bizdə satılmaq yoxdur, şərəflə gedəcəyik – MEHMAN ƏLİYEV
Universitetlərin köçürüləcəyi yerlər məlum oldu – QƏBƏLƏDƏN REPORTAJ
Bunu açıqlamaq Məleykə Abbaszadənin vəzifə borcudur – Vurğun Əyyub
O vaxt testlə qəbulu ədalətin bərpası üçün tətbiq etmişdik – Firudin Cəlilov
Hamlet İsaxanlı: “Test üsulu ləğv oluna bilməz”
Məktəbli geyimi alarkən aldanmayın! – Qiymətlər
O vaxt Elçibəyi Türkiyəyə gətirməsəydim... - Enis Öksüzlə özəl müsahibə
Nizami Cəfərov, bəs buna nə deyirsiniz? – Azərologiya polemikası böyüyür
Güntay Gəncalp elm adamlarıyla qadın adıyla yazışaraq onları şantaj edir - İDDİA
Arvadını döyən kişini kim cəzalandırmalıdır: qanun yoxsa qohum-əqrəba?
Artıq it hürən tərəfə getmək ölüm deməkdir - Araşdırma
Ələsgər Məmmədli: Hökumət “Turan”ı bağlamaqla milli dayaqları sarsıdacağını bilir
Yanvar hadisələrindən sonra Beycan Fərzəliyevi AXC-dən uzaqlaşdırdılar - Pənah Hüseyn
Trampın Qarabağa aid bəyanatı Azərbaycana nə vəd edir? – AÇIQLAMA
İran istəsəydi, Ermənistanının işğal faktı ortadan qalxardı - TOFİQ ZÜLFÜQAROV
“Bakcell qurbanları” şirkətə nə qədər pul qazandırır? –NARAZILIQ
Biz dünyanı öz dilimizdə dərk etmək istəyirik – MÜSAHİBƏ
Ölkə rəhbərliyinə yanlış məlumat veriləcəkdi - Ancaq alınmadı...
Qəbələnin ən böyük yanacaqdoldurma məntəqələri bağlandı – REPORTAJ
Əli Həsənovun nəvəsinin əvvəlki davranışları istintaq mövzusu ola bilər - AÇIQLAMA
Vaqif Əsədov: Artıq vəzifəli şəxslər bizə xahişə gəlmirlər, qorxurlar...
Kərküklü millət vəkili Azərbaycandan kömək istədi: Kərkük türklərinin buna ehtiyacı var
Xaricdə hər kəs bizdəki kinofestivallar barədə soruşanda utanırdım...
İran-Ermənistan sazişi Azərbaycana qarşı razılaşdırılıb – POLİTOLOQ
Rusiya-Ermənistan ordusu Azərbaycana qarşı döyüşə bilməz - MÜSAHİBƏ
Ermənilər Türkiyədə kəşfiyyata başlayıb - Din pərdəsi altında
Dilimizi bilməyənlərə Azərbaycan vətəndaşlığı verilməsin - Dekandan təklif
Rusiya bununla Azərbaycana təzyiq göstərə bilməz - POLİTOLOQ
Azərbaycanda icmalar var ki, ancaq ərəbcə danışmağı xoşlayırlar - MÜSAHİBƏ
Türkdilli dövlətlərin başçıları görüşəndə rusca söhbət edirlər - QULU MƏHƏRRƏMLİ
Kinonun biznes kimi inkişafını istəyiriksə, biznesin qaydaları ilə sözdə deyil, işdə oynayaq
Uşaqlarımızı rus məktəbinə göndərmək günah, milli xəyanətdir – SABİR RÜSTƏMXANLI
Fatih Birol: Neft hasilatçılarının cəhdləri boşa çıxdı - MÜSAHİBƏ
AHT Azərbaycanın lehinə qərar çıxardı - 1 il də vaxt verildi
Cavanşir Quliyev: Umanlar umduqlarını ala bilmədilər deyə Elçibəyə düşmən kəsildilər
Əli İsa Cabbarov: Kinostudiyanın direktorunu kollektiv seçsin
“Pərdə”nin rejissoru: Filmlər olmasaydı, hələ də küçədə veyillənən avaranın biriydim
BU OYUNDA KİM UDUZDU: Azərbaycan mediası, yoxsa Zaxarova?
Türkiyə vətəndaşından Mehriban Əliyevaya müraciət – Onu kimlər incidir?
Açıq yara kimi yaşamaq çox çətindir... – LEMAN SAM
Krediti olanlar da sosial ev ala biləcək - Vüqar Bayramov
AKP-li millət vəkili Ünüvar: “Türkiyə qazandı”
İSTİQLAL HƏRƏKATÇISININ QƏRİB MƏZARI TAPILDI
"Atatürk düşmənçiliyi Atatürk sevgisini artırır"
Səfirin cavabları erməni jurnalisti əsəbləşdirdi: Varlığınızdan xəbərim olmayıb
Beş düşmən tankı, dörd mühasirə və qazi DÖNMƏZ
“Bizə o hədiyyələri Azərbaycan səfirliyi yox, Zakir Qaralov bağışlayıb”
Bu, Türkiyənin Rusiya ilə əməkdaşlığına mənfi təsir edə bilər - MÜSAHİBƏ
Sarkisyan ermənilərin qanını tökər, amma geri çəkilməz – POLİTOLOQ
"Kərkükdə Kürdüstan qururlar, amma Türk dünyası çal-çağırdadır"
Mehman Hüseynovun vəsatəti təmin edilmədi
Kərkük millət vəkilindən kürd bayrağıyla bağlı AÇIQLAMA
Hikmət Hacızadə: “Xalq narazıdır, kiminsə başını istəyir”
NATO Əfqanıstanda İŞİD-ə qarşı əməliyyat keçirdi
İlham Əliyevin o sözünü türk xalqı bu gün də unutmur – Türkiyəli millət vəkili
Jirinovski ölmədən o sözləri təkzib olunacaq – MÜSAHİBƏ
Prezident kreslosunda başqa qərarlar verməyə məcbursan – Toğrul İsmayılla müsahibə
Türk insanı AKP-yə “hə” deyər, başqanlığa səs verməz
Rəhman Bədəlovdan iddia: “Ermənilər bizim düşmənimiz deyil”
“Türkiyə ölüsünü ən tez basdıran ölkədir” – Tuncel Kurtiz
Vaqif Nəsib: Anarın özü şər, yaradıcılığı xlorlu su kimidir
Məhsa Mehdili: Parçalanmanı bir tale kimi qəbul edib yaşamayaq
Fatih Kısaparmaq Elçibəyə niyə yalan danışıbmış? – XATİRƏ
Akif Qurbanov: “Onlar istəyir ki, vətəndaş cəmiyyəti olmasın”
Atilla Kaya: Baxçalı 15 ildi başqanlığın əleyhinə danışırdı, indiysə...
Məmməd İsmayıl: “Vətəni altımızdan kilim kimi çəkdilər”
Elmir Əkbər: “Dəyanəti danışdıqlarına görə bu cür cəzalandırdılar”
Çingiz Hüseynov: “İnsan İlahinin kitabına – Qurana müdaxilə edib”
Prezidentin çıxışı gündəmdə: Mərkəzi Bank əməkdaşları niyə cəzalandırılmır?
Musa Yaqub: Mən öz siyasətimi şeirimlə həyata keçirirəm
“Rus qoşunlarının Bakıya gətirilməsində Mütəllibovun birbaşa məsuliyyəti var”
“Tramp Qarabağ məsələsində təşəbbüsü Rusiyaya verəcək” – MÜSAHİBƏ
Vitse-prezidentlər ölkəni böhrandan çıxara bilərmi?
Yusif Halaçoğlu: “Türkiyə diktatorluq istəyirsə, vay onun halına” - MÜSAHİBƏ
Ramiz Rövşən: “Adam anasından necə küsürsə, mən də Allahdan elə küsürəm”
“Türkiyədəki təhlükə Azərbaycana da təsir edə bilər”
“İntellektual qadınlar bu ölkədə xoşbəxt ola bilmir”
Azərbaycan xalqı bizi sevir, çox istərdik ki, dövləti də bizi sevsin
İqtidarın sözünü deməyəndə dəstədən çıxdaş eləyirlər, müxalifətin sözünü deməyəndə satqın çıxarırlar
Azərbaycan gəncliyi ideoloji istiqamətlərə əhəmiyyət verirmi?
“Cümhuriyyət”in köşə yazarı: “Kənan Evrən Atatürkün adından pis məqsədlər üçün istifadə etdi”
Sabit Bağırov: “Hər şeyi kitabımda aşkara çıxaracağam”
Sıla: “Özümü bu ölkədə yadplanetli kimi hiss edirəm”
“İnsanilik elanıyla yaranan dinlərin hamısı tədricən zülm aparatına döndü”
Anam dedi Kələkiyə, Elçibəyin yanına getməmiş bir də mənim evimə gəlmə
“Yaraşıqlı futbolçulara baxırdım”
Tofiq Zülfüqarov: “Artıq hansısa proseslər gedir...”
“Demokratiyanı, aydınlığı oğurluğa, terrora qarşı qoyacağıq”
Deputat səhv ayağı kəsən həkimə 10 il həbs tələb etdi
Böyük Britaniyanın qərarı Azərbaycana nə vəd edir? - Tofiq Zülfüqarov cavablandırır
Manatı sərbəst buraxmaq lazımdır... Harda dayandı, dayandı
"Elm azad olmayanda adların qarşısında professor, akademik yazılmasının mənası yoxdur"
Yaxın gələcəkdə Gürcüstan Şərqi Avropanın kino-məkanına çevriləcək
Fuad İbrahimov: “Ölkədə iqtisadiyyatın kiçilməsi tənəzzülü daha da dərinləşdirəcək”
Orlando qətliamı seçkilərin taleyini dəyişəcəkmi?
"Qanun"a niyə təzyiq olunur?
“Qazandıqları gəlirin bir qismini belə Azərbaycan üçün xərcləməyənlər prezidentlə bolluca şəkil çəkdirirlər”
“Onlar həmişə uşaq kimidirlər”
“O, İntizam Komissiyasının sədri olanda deputatlar bir-birini şapalaqlayırdı”
"Kamil qayıdıb görsəydi ki, Dilarə başqası ilə yaşayır, neyləyərdi?”
“Məğlubiyyət yetimdir, onun sahibi olmur”
“Elçibəyi tənqid edənlərin əksəriyyəti vəzifədə özlərini doğrultmayan uğursuzlardır”
"Elçibəy prezident seçiləndə dövlətin yalnız adı, 156 əsgəri, 10 milyon rublu vardı"
Sabir Rüstəmxanlı: Niyə ermənilər bacardı, türklər yox?
“Ramiz Mehdiyev məqaləsində ABŞ rəhbərliyini nəzərdə tutmayıb”
“İndi Rəsulzadəni İrəvanı ermənilərə verməkdə suçlayanları gələcək nəsillər çox şeydə suçlayacaq”
"Azərbaycan "yırtıq hovuz"a nə qədər su töksə də, dolmayacaq"
Məntiqli nəticədir ki, SOCAR bu gün xaricdə nümayəndəliklərini bağlayır
“Nə o, nə də mən reytinq xatirinə şpaqat açan jurnalistlərdən deyilik”
Azərbaycan “Avroviziya”da iki hədəfdən hansına çatdı?
Qurultay iyunun əvvəlində baş tutacaq
“Vergi sistemində araşdırmaya və islahatlara ehtiyac var”
Sənət adamının cənazəsi hardan götürülməlidir? – Müzakirə
“Artıq söz o gücdə deyil, mənası itib. O sözü deyən adamların özlərinin təmizliyinə inanmaq olmur”
“Bu, Rusiyanın yox, Ermənistanın kiçik bir oyunudur”
“O uşaq ölsəydi, bir də foto çəkməzdim”
“Qarabağ danışıqları prosesinin nəticəsizliyi danılmaz faktdır”
“Həsənov Sarkisyanı danışıqlar masasına gətirməli, Məmmədyarov isə masada işi həll etməlidir”
“94-cü ildə ermənilər Qarabağda İran təyyarəsini vurublar”
Kitab mağazaları bağlanmaq təhlükəsiylə üz-üzə
“Artıq Azərbaycan qadını zorakılığa dözmür, çünki...”
"Elçibəyin başlatdığı xalq hərəkatının dövründə İranda türklük mübarizəsi zirvə nöqtəsinə yetişdi"
“Cəsarət insanı uğura aparan ən vacib keyfiyyətdir”
“Bu münaqişənin yaranmasında Rusiyanın da rolu, yeri var”
"Məqamdır, sonuna kimi getməliyik" - Mübariz Tağıyev
“Kuba dəyişikliklər ərəfəsində olan ölkədir”
Qulu Məhərrəmli: "Başa düşmürəm, nəyə görə AzTv-nin sədri məni məhkəməyə verir"
"Təəssüf ki, məni tez buraxdılar..."
Tofiq Yaqublu: "Demokratiya uğrunda daha əzmlə mübarizə aparmalıyıq" [Video]
Anar Məmmədli: "İctimai anlamda daha çox xeyir verə bilərdim..." [Video]
Rəşadət Axundov ilk dəfə hansı xəbəri xeber365-ə açıqladı? [Video]
Vurğun Əyyub: "Azərbaycanda özünü vətəndaş və ziyalı sayan insanların hər biri Qulu Məhərrəmlini müdafiə etməlidir”
"Heydər Əsədov kimi adamları idarəetmədən kənarlaşdırmaq lazımdır"
“Rusiya Azərbaycanı təsiri altında saxlamaq üçün Talışıstan məsələsindən istifadə edir”
“Özümüzü Suriya bataqlığına saldıq, indi orda çabalamaqdayıq”
“Belarus hələ də Rusiya təsirinə açıq olan və məruz qalan yeganə ölkədi”
“Elçibəy dövründə Tehranda Azərbaycan kitab evi açılmışdı”
“Sponsorlar türkcə uzunmetrajlı filmlərə maliyyə ayırmağa maraqlı deyillər”
"Əgər Bayır-Bucaq PYD-nin əlinə keçsə, Ağ Dənizə qədər kürd dövləti qurular"
10 18:34:09 FEVRAL "Hamı elə fikirləşdi ki, qadın bir şey istəyir, amma əslində çox şey istəyir"
Aktyor böyrəyini satmaq istəyir - VİDEO
"Aktyorlar, teatr işçiləri ən müdafiəsiz camiəyə çevrilməməlidir"
“Azərbaycan Suriyanın, Liviyanın vəziyyətinə düşə bilər”
“Xəbərə münasibət bildirmək aparıcı üçün qeyri-peşəkarlıq sayılır”
Fuad İbrahimov:
“Mərkəzi Bank ölkədəki böhranı tənzimləyə bilməz, MB bazara yalnız manatla daxil ola bilər, dollar buraxası deyillər ki”
Ölkə hüquqşünasları “Azərbaycan” qəzetindəki məlum yazıya münasibət bildirdi.
Şimali Koreya kinosunun tarixi boyunca heç bir filmdə heç vaxt heç kim öpüşməyib
“Şairə necə yazmaqla bağlı məsləhət verənlər tarix qarşısında məğlub olublar”
"Kəşfiyyat xidmətinin müstəqil olmağı vacib idi"
Təhlükə sadəcə həbs olunmaq deyil, ev alıb, qələmini biryolluq satılığa çıxarmaq və problermlərin səfindən uzaqlaşmaqdır
Mirvari Qəhrəmanlı: “Əgər qasırğa haqda məlumat verilmişdisə, onlar getməməli idilər”
“Gənclik Rəsulzadənin səsini telefonunda saxlayır, onun fikirləri ilə böyüyür”
“İranın ziyalısı, muxalifəti və dövləti güneylilərin azadlıq hərəkatını nüvə müharibəsi qədər təhlükəli sayırlar”
Paris terrorunun ikiyə böldüyü Azərbaycan toplumu
Şəhriyar Del Gerani “Vicdansız adamın yanında dayanıb, gözəl mətn yaza bilməzsən”
Rəsulzadənin Gəncədəki büstü niyə örtülüb: qısqanclıq, yoxsa abadlaşma?
Nobel: siyasi yoxsa sülh mükafatı
Mirzə Sakit: “Şamaxıda 87 yaşında gənc anam üçün darıxıram”
Ruslan İzzətli: “Tək çarə demokratiyadır”
“İslam dini kişi ilə qadını bir-birinin libası, örtüsü kimi qələmə verir”
Telekanallarda şou verilişləri niyə bağlanır, məhdudiyyət, yoxsa islahat?
“Avropanın o qədər səhvləri var ki... Putin Rusiyası Azərbaycana pozitiv...” [Video]
“Təhsildə islahatlar əsas hədəfim olacaq”
Fazil Mustafa: “Siyasi məhbus Soljenitsın idi. Bunlar….”
Tural Abbaslı: "“Mən siyasətə qarışmıram” ifadəsini işlədən bir cəmiyyətdə siyasət artıq sıfırdır"
İŞİD terrorundan ən qazanclı çıxan kürdlər oldu
“İdmana sərf olunan vəsaitin yüzdə biri kinoya ayrılsa, yüz qat artıq uğur qazanarıq”
"Rusiya belə hakimiyyət qoruyandısa, Yanukoviçi qoruyardı" [Video]
“Şeytan Allahı təmizə çıxartmaq üçün uydurulmuş obrazdır” (18+)
“Müxalifət parlamentdə cəmiyyətdə malik olduğu çəkiyə uyğun nisbətdə təmsil olunmur”
“Xarici mütəxəssislərin Azərbaycana cəlb olunması müəyyən korporativ maraqların üzərində qurulub”
“Fəlsəfə, tarixinin az qala yarısını dinə kənizlik edərək yaşayıb”
“Rusiya XIX əsrdən başlayaraq erməniləri ona görə müdafiə edirdi ki, həmişə arzusunda olduğu Şərqi Anadolunu ələ keçirsin”
“Yaradıcı şəxslər psixi xəstəliklərdən ən çox isteriya nevrozuna tutulurlar”
“Son 20 ildə Güney Azərbaycan 200 ildə keçdiyi yolu keçib”
“Cem Yılmaz səhnədə elə sözlər deyir ki, mən, yan-yörəmə baxıram ki, görən eşidən oldu?!”
“Azərbaycan seçicisi qarnının qurultusunu dinləyir”
“Maarifçilik termininin istifadə edilməsinə qarşıyam”
““Əli və Nino” elə bir qiymətli sərvətdir ki, onun üstündə əsmək lazımdır”
“Xaricdən xammalın müəyyən hissəsi gətirilirsə, qiymət 30 faiz artırıla bilməz”
Əvvəl-axır gözünü ağarda- ağarda baxan atam olacam
Nazim Məmmədov: “21 fevral qərarının iqtisadi əsası yoxdur”
“Türkiyə neftin qiymətinin enməsindən qazandı”
"Azərbaycan cəmiyyətində çoxları dinini pirlərdə, ziyarətgahlarda öyrənir"
Nejdət Ün: “Zaman və tarixin Türkiyəni haqlı çıxaracağını düşünürəm”
Rusiya və Cənubi Qafqaz: bugün və sabah
"Yaradıcılıq ehtirası sevgidən qat-qat böyükdü"
“Başbuğla Elçibəyin arasını vurdular”
“ADR siyasi partiya alternativlərindən biri ola bilər”
2015-ci il Azərbaycan üçün coşqu ili olacaq
Əvəz Zeynallı: "Artıq prezidentin əfv fərmanı belə ədalətsizliklərin qarşısını almaq mexanizminə çevrilib"
"Gücümüzü birləşdirməliyik, sevgimizin nəticəsini göstərməliyik"
“Amerika, prezident İlham Əliyevin hakimiyyətinin güclənməsində daha çox maraqlıdır”
“Koroğlu” körpüsünü düzgün tikməyiblər”
Dəmirhan Taşhan: “Ziyarət etmək istədiyimiz ilk ölkə Azərbaycandır” [VİDEO]
"Hökumətin açılım siyasətinin məqsədi Öcalanı azad etməkdir"
“Qarabağ problemi həll edilmədən münasibətlərimiz düzəlməyəcək”
Mustafa Destici: “PKK- nın Azərbaycanda qrupları var, amma...” [VİDEO]
“Türkiyə Krımın Rusiya tərəfindən işğalını qəbuledilməz sayır”
“Biz onlardan daha güclüyük”(VİDEO)
Hamı yaşamaq istəyir+VIDEO
Yaşamaq uğrunda mübarizə apara-apara vəhşiləşmişik
“Balanslaşdırılmış siyasət çox ciddi dəyişikliklərə uğrayır”
Mehriban Əliyeva Ərciyəz Universitetinin fəxri doktoru adını alıb
Vəfa Quluzadə: “Rusiya Qarabağ məsələsində dirəniş göstərib maneçilik törədir”
Qiyom de Seyle:
“Azadlıq” qəzeti Anar Məmmədov məsələsində bizə arxadan zərbə vurdu+Video
Ümidini itirmədən mübarizəyə davam+Foto-Video
Qubad İbadoğlu: “İntellektual müstəvidə Azərbaycan hakimiyyətinə daha tez qalib gələ bilərik”
Həbslər cəmiyyətdə tam ümidsizlik hissi yaratmağa yönəlib
Cavid Təvəkkül: “Əsas odur ki, sevgilinlə-yəni kinematoqrafiya ilə bir yerdəsən”
Rusiya bu gün millətçilik psixozundadır
Mehman Əliyev: “QRANTLARIN 90 FAİZİ HÖKÜMƏTİN ÖZÜNƏ ÇATIR”
Hakimiyyətin mövqeyi güclüdürsə, bu həbslərə nə ehtiyac var?
“Bizdən hər şey gözləsinlər”
Başqan seçilsəm, ilk seçkilərdə iqtidara gələcəyik
Ərəstun Oruclu: “Rusiya Avropaya enerji sanksiyaları tətbiq etsə, bu, onun özü üçün fəlakət olacaq”
Haber Yazılımı